ESNAFSPOR

Ben Fenerbahceliyim!

2011-12-27T21:27:00.002+02:00

Ben Lefter'in elini open Alex'im. Siz kimsiniz ulan?

Biz hep olduk arkanda, oluruz yine yenilsen bile...

2011-12-06T23:00:00.002+02:00

3 Temmuz ve sonrasindaki surec gorebildigim kadariyla insanlarda oyle bir algi birakti ki on kusur haftasi geride kalan lig basladi mi onun bile farkinda degil gibiyiz.

Sezonun bir kisim Fenerbahce ve Galatasaray taraftari icin en onemli iki macindan biri yarin oynanacak. Taraftarlik terazisinde rakibin kaybetmesi tuttugu takim sevgisine agir basanlar icin bu boyle. Bu hissiyatin herhangi bir rengi de yok, Turk insaninin sagliksiz mantik yapisindan sadece biri bu.

Hemen her derbinin bir hikayesi oldu simdiye kadar. Taraflardan biri formsuz oldu, takimin basindaki antrenorun son sansiydi, kale yerine potalar kuruldu, total kere total futbol oynaniyordu.. Biraz hafiza zorlansa devami da gelir. Bu sefer hikaye biraz daha farkli ve millet olarak futboldan ziyade bagiris cagirisi sevdigimizden bu cok daha cazip.

Sikeyle suclanan takimin baskani TFF asbaskani ve teknik direktoru Milli Takim teknik direktoru oldu, ayni mac uzerinden sike suclamalarina maruz kalan takimin teknik direktoru ve asbaskani tutuklu yargilanirken sikeyle itham edilen mac ile Avrupa kupalarina katilma hakki kazanan takim Avrupa'da tur atladi, ortulu odenekten paralar aktarilan, baskani tutuksuz yargilanan takim Sampiyonlar Ligi'nde bir ust tura cikma sansini son macta surduruyor. Ne olduysa olan Fenerbahce ve Aziz Yildirim'a oldu ve gectigimiz sezon kazanilan tum haklarindan mahrum birakildi.

3 Temmuz ve sonrasinda gasp edilen Fenerbahce'nin maddi manevi haklarina karsin, yapilan kisitli transferler ve gectigimiz sezonlarda kuyruguna teneke baglanip yollanmaya calisilan oyuncularinin muthis ozverili oyunlariyla ve futbol filozoflarinin, imparatorlarin yaninda isil isil parlayan Aykut Kocaman'la Fenerbahce ligin zirvesinde!

Yarinki macin alt metni budur. Fenerbahce haftalardir onur mucadelesini surdurmektedir. Yarin da kim oynarsa oynasin cikip formayi islatacagindan, kaninin son damlasina kadar Fenerbahce icin savasacagindan kimsenin suphesi yoktur.

Ister kazanin, ister kaybedin. Simdiye kadar yapmis olduklarinizla dahi benim gonlumde bu sezonki kadronun yeri hep ayri olacak. Bilica'nin da, Emre'nin de, Alex'in de, Bienvenue'nun de..

Siz bizim gururumuzsunuz!

Tiyatro

2011-08-28T16:57:00.002+03:00

En son 1 Mayıs'ta yazmışım. Üzerinden epey zaman geçti. Nisan ortasından beri hayatımın hiç olmadığı kadar yoğun bir fazına girdim. İş, kurs, başka bir kurs daha... Blog okumak en keyifli yaptığım şeydi, bir miktar hayatımdan çıktı ister istemez. Serviste, metroda, tuvalette telefonun google reader'ından olduğu kadar işte...

Neyse, bu biraz neden yazamadığımın mazereti gibi oldu, çok da önemli değil aslında.

Temmuz başından beri süren tiyatrodan haberdar olmayan yoktur. 3 Temmuz'da arkadaşımın telefonuyla uyandım, "Aziz'i almışlar" dedi. Gitmesi için bir sürü kampanya yaptığımız adamdı, uyku mahmurluğunun da etkisiyle "İyi lan işte ne güzel" dedim. "Olm öyle değil...." deyip uykudayken kaçırdıklarımı anlattı. Bu süreç benim için böyle başladı.

Daha önce de başka bir konuyla ilgili yazarken söylemiştim, Türk adaletine olan güvenim deniz seviyesinin altında, dolayısıyla objesi Fenerbahçe, konusu "şike" olan bir soruşturmanın ele yüze bulaşmama ihtimalini hiç bir zaman düşünmedim bile. Öyle ki, soruşturmanın ilerleyen safhalarında Erman Toroğlu'nun dahi müşteki sıfatıyla ifadesine başvuruldu. Bir bu bile soruşturma niteliğini gözler önüne serer aslında.

Soruşturmanın ilk safhası güzel bir kişilik testi gibi oldu aslında. Yıllardır daha fazla google ad uğruna objektiflik naraları atan ama kalpleri Galatasaray sevgisinden ziyade Fenerbahçe nefretiyle çarpan, aşağılık güneşli pazartesi fanatikleri ve türevlerini ağızlarından akan salyayla görmek iyi oldu. Biz yine iyi kötü kimin ne mal olduğunu biliyoruz da, bilmeyen de öğrenmiş oldu böylece.

Suçu belirlenmemiş adamların tutuklanması, 2 seneyi aşkındır Türkiye'de bulunan Emenike'nin ifadesi alındıktan sonra Yabancılar Şubesi'ne götürülüp çalışma izninin kontrol edilmesi gibi absürdlüklere bu ülke senelerdir süren Ergenekon'dan zaten alışkın. O kısım kimseyi şaşırtmamıştır herhalde.

Geçtiğimiz hafta olan Fenerbahçe'nin Şampiyonlar Ligi'nden ihracı bu hukuksuzluk tiyatrosunda bardağı taşıran son damla oldu. Fenerbahçe'nin Şampiyonlar Ligi'ne katılım hakkı elinden alındı ve aynı soruşturmada başkanı tutuksuz yargılanan takım Şampiyonlar Ligi'ne gönderildi. Apar topar başkanının yurt dışına çıkma yasağı da kaldırıldı! Suçu kesinleşmemiş bir kulübü ülke federasyonu ne hakla CL'ye göndermez? Hele yakın geçmişte Milan örneği varken... Haydi diyelim bu kararı verdi, nasıl olur bu takımı küme düşürmez? Hem Fenerbahçe'yi soruşturma bitmeden suçlu ilan edeceksin, hem de Fenerbahçe isminin rantını bırakmaya götün yemediği için küme düşüremeyeceksin. Taşra kurnazlıkları bunlar. İşin daha üzücü yanı bu tarz küçük hesaplar Türkiye'de tutar ve plan sahiplerinin üzerinde hiç beyin çalıştırmadığı belli olan aşağılık planla kazanımları yanına kar kalır. Kimse kalkıp hesap da sormaz. Tepkisizizdir. Şimdiye kadar böyle oldu hep.

CL fiyaskosundan sonra facebook'a şöyle bir şeyler karalamışım;

"fenerbahçe yönetimi yıllardır asırlık mazisini hiçe sayarcasına omurgadan yoksun, iktidarın, paranın, gücün istediği şekilde hareket etti. telekom'a yaranmak için mavi forma da çıkarıldı, ülker'le, acıbadem'le saçmasapan evlilikler de yapıldı. taraftarını satın aldıkları kıçı kırık plastik kart ile saydı, yıllık fenerium ve kombine kart harcamalarına göre kategorize etti. elitlerin takımı ezeli rakibinin yanında bile, yine kuruluşuna ihanet edercesine elit kaldı, halktan, sokaktan uzaklaştı. koca fenerbahçe'yi bağdat caddesi'ne sıkıştırmaya kalktı. kendi taraftarını kendisi fişledi, emniyete teslim etti. çubukluya ağız dolusu küfürler eden adamı eşek yüküyle para karşılığı transfer etti, yetmedi ikinci kaptanlığı verdi. aydın hoca'yı, ibo'yu, zamanında nilay'ı türlü yalanla dolanla taraftarın gözünde küçük düşürüp, kulüpten uzaklaştırdı. bunların hepsi bir tarafa... yaşım itibariyle gençliğimin önemli kısmı ve tribün kovaladığım zamanın tamamında karakterli ve haysiyetli bir yönetimi bize çok gören bu yönetim, kimi ve neyi temsil ettiğini hatırlayıp, takımı ligden çekme basiretini gösterirse, ben şimdiye kadar yapmış oldukları tüm karaktersiz yönetimi unutmaya hazırım!"

Halen de bu fikri taşıyorum. Şimdiye kadar arkasındaki gücün farkında olmayıp güce boyun eğen Fenerbahçe Yönetimi'nden ilk kez karakterli bir karar bekliyorum. Bu takımı ligden çekin! Özellikle yönetim kurulu başta olmak üzere şunu anlamayanlar var; Fenerbahçe nerede oynarsa, orası birinci ligdir!

Aussie

2011-05-01T19:46:00.001+03:00

Aussie'lerin şahı, tekrar hoşgeldin. Tut Taurasi'yi de kolundan, onu da getir. Görülecek çok hesap, ortasına sıçılacak çok numune kabı var!

Şampiyon Olacağız

2011-04-04T01:59:00.000+03:00

Bu maçın özeti maçın sonundadır. Defalarca eleştirdiğim değişen taraftar yapısına rağmen, takım maç sonunda tribünlere çağırıldı. Fenerbahçe öyle oynadı işte...

Şampiyonluk geliyor

2011-03-21T02:57:00.000+02:00

Oynanan futbolu, dizilişi, performansı bir kenara bırakırsak, herhalde bir Fenerbahçe taraftarının en çok isteyeceği türden bir derbi oldu. Maçtan önce çokça Galatasaray’ın avantajlarından bahsedildi sürekli haklı olarak. Takımın hedefi yoktu. Resmi olarak değilse de ciddiye alma olarak Galatasaray için sezonun son maçıydı. Fenerbahçe ise geçen sene şampiyonluğu son maçta kaybeden, sezonun ilk bölümünde kendi kalibresindeki takımları yenememiş, baskı altında gösterdiği performansı soru işaretleriyle dolu olan performansını ikinci yarıyla birlikte gözle görülür şekilde artırmıştı. Dünyanın neresinde olursa olsun bir takım 9 maçta 9 galibiyet aldıysa, rakip takım taraftarları ve hatta tarafsız olanlar dahi o takımın ne zaman kaybedeceği üzerine kafa yorar. Hatta neredeyse kaybetmesini ister. Kamuoyunda oluşan bu görüş de normal olarak Fenerbahçeli futbolcuların omzuna bir ağırlık daha koymuş oldu.

Dia’nın sakatlığı sonrası şahsen ben benzer özelliklere sahip Stoch’un ilk 11’de başlamasını bekliyordum. Galatasaray şu haliyle çekinilecek, önlem amacıyla takım dizilişinde değişikliğe gidilmesi gerekecek bir rakip değildi. Aykut Kocaman Dia yerine Özer’le başladı. Özer her ne kadar bu sezon oynadığı maçlara kıyasla biraz daha iyi gözükse de Dia’nın verdiği katkıyı veremedi. Veremez de zaten. Dediğim gibi farklı tipte oyuncular. 4 tane asli görevi merkez orta saha olan oyuncudan kurulu Fenerbahçe orta sahası normal olarak oyunu kanatlara genişletemedi ve Galatasaray’ın özellikle ilk yarıdaki kendi sahasındaki alan paylaşımı ve savunmasının başarısı ile de Fenerbahçe’ye yarı sahasında top yapma fırsatı vermedi. Alex ve Niang ilk yarı adeta sahada yoktular. Santos’un gevşekliği, Yobo’nun ilk müdahaleden sonra sadece Galatasaray hücumunu izlemesi ile gol geldi. İşine geldi mi üstüne basa basa “profesyoneliz biz” diyen futbolcular, bir üst makamın kendisiyle çalışmak istememesini ve çalıştığı yerle ilişiğinin kesilmesini niye sindiremez anlamak güç.

İkinci yarıyla birlikte yapılan Selçuk-Semih değişikliği Fenerbahçe’nin ligin ikinci yarısında oynadığı şablona biraz daha yaklaşmasını sağladı. İkinci yarının klasik Fenerbahçe’sinden farkı, Semih’in Niang’ı, Niang’ın da Dia’yı ikame etmesiydi. Bu elbette Fenerbahçe’nin oyununa direkt katkı sağladı. Bunun yanı sıra, Galatasaray’da başlayan gereksiz gerginlik, futbolcularda sorumluluktan kaçmaya dönüştü. Bu gerginlik, hatta belki daha fazlası teknik direktörde de var. Bir teknik direktör önceki hafta iyi oynamış Pino yerine sakatlıktan yeni dönmüş ve bu maçta hiçbir şey veremeyeceği belli olan Arda’yı oyuna alma zorunluluğu hissediyorsa, o takımdan bir şey olmaz. Borges’in çokça bahsettiği gibi, özellikle Galatasaray’da olmak üzere genel olarak Türkiye’de Hakan Şükür’ün yakındığı gibi bir yabancı hayranlığı değil, alenen Türk dominasyonu var. Neyse, bu Galatasaraylı’ların düşüneceği iş, beni bağlamaz.

Fenerbahçe’de bir kıpırdanma olduysa da rakip üstünde net bir baskı oluşturamadı. Maçın bundan sonrası futbolda kullanılan bütün bilim metotlarının çöpe atıldığı bir dönem oldu. Bu bölümü kimin kaç kilometre koştuğuyla, takımların pas isabet yüzdeleriyle açıklayamazsınız. Futbolu futbol yapan da bu zaten. Alex önce 6 senedir yaptığı gibi içeriye şahane bir top kesti, Semih de maçın o dakikasına kadar zaten haddinden fazla top kurtaran Zapata’yı hareketsiz bırakacak bir kafa vuruşuyla topu ağlara gönderdi. Ardından Gökhan Gönül enfes kesti, kaptan yükseldi, topu öyle bir gönderdi ki, kimse ağzını açıp da Zapata’ya tek kelime edemez. Sonra yorgunluktan ve maç psikolojisinden dolayı gömülen Fenerbahçe, ama kimsenin insiyatif alamadığı, almak istemediği Galatasaray’ın zararsız atakları.

Alex De Souza… Özellikle bu sezon her hafta bir sanat eseri ortaya koyuyor. Ben onun yaptıklarına methiyeler düzme konusunda Alex’e yetişemiyorum. Yine sıklıkla kullandığım övgüyü kullanacağım, onun yaratıcılığından çok çok uzakta olacak, bağışlasın beni: ÇOK BÜYÜKSÜN ALEX, ÇOK!

fotoğraflar: fenerbahce.org

Armanın Gururu Sarı Melekler!

2011-03-21T02:41:00.003+02:00

fotoğraf: sabah.com.tr

Başımızın tacısınız. Yenilseniz de, yenseniz de...

Jimi Hendrix-Hey Joe

2011-03-10T23:41:00.000+02:00

Biraz müzik iyidir. Maksat ruhlar doysun.

Teşekkürler

2011-03-04T16:42:00.000+02:00

Rıdvan Dilmen'in klasik deyişidir, sezon başında bu takım Top 16'da 3-3 yapacak, ister misiniz deseler, kadronun yeni oluşturulduğunu, geçmiş sezonların başarısızlıklarla dolu olduğunu da göz önünde bulundurarak hemen hepimiz bayıla bayıla kabul ederdik. Bu takım sezon başında kendisi için kabul edilebilir olan başarı çıtasını sezon içindeki muazzam performanslarıyla yukarıya taşıdı. Artık herkes ciddi ciddi Final 4 hayalleri kuruyordu.

Herşey Vidmar'ın gidişiyle başladı. Maç temposu içinde fırsat bulunamayıp silinemeyen parke Vidmar'a sezonu kapattırdı. Olayların başını Vidmar'ın sakatlığından aldım çünkü yola zaten neredeyse Engin'siz çıkılmıştı. Kaldı ki Greer de beklentilerin üstüne çıkıyor, Ukiç'in dinlenme periyotlarında sırıtmıyor, hatta bazı maçları koparıyordu bile. Yapılan sert savunma ve bu savunmanın getirdiği başarıyla birlikte kurulan Final 4 hayalleri yönetimin üzerinde Vidmar'ın yerine bir transfer baskısı oluşturdu. Bu sezon yönetimin sınıfta kaldığı tek konudur Sean May transferi. Acele ve bilinçsizce yapılan bu transfer Vidmar'ın özellikle savunmada verdiğini ikame edemedi. İnsan düşünmeden edemiyor Semih ya da Ömer'den birinin bu sene bu takımda olma ihtimalinde neler olabileceğini... Neyse, keşkelere girmemek lazım.

Kaya ve zaman zaman Oğuz'la Vidmar'ın yokluğunu olabilecek en hasarsız şekilde atlatıyorduk. Lavrinovic'in performansının düşmeye başladığı sezonun ikinci yarısında bu sefer 4 numarada Mirsad döktürüyordu. En azından orta mesafe şutu olan bir 4 numaranın savunmayı üstüne çekmesinin Fenerbahçe'ye neler kattığını en iyi şekilde gösteriyordu. Mirsad böylesine döktürürken Fenerbahçe için sezonun en az arzulanan turnuvasının finalinde Mirsad'ı da kaybettik. Uzun rotasyonu Oğuz, sakat Kaya, formsuz Lavrinovic ve Sean May'le sınırlı kalmıştı.

Yine de olabilir diyorduk. Ne de olsa Olympiakos deplasmanında da Mirsad'sız kazanmıştık. Sezon başındaki durağanlığından yavaş yavaş uzaklaşarak alıştığımız ritmine yaklaşan Emir, takımın ruhunu yükseğe taşıyan, mağlubiyetlerde en fazla isyan eden iki adam Ömer ve Kinsey umutlandırıyordu bizi. Grubun iddiasız takımı Zalgiris'i iki maçta da yensek zaten gruptan çıkıyorduk. İstanbul'da kadro darlığının da etkisiyle zorlanarak da olsa kazandık. Litvanya'daki maç için de umutlanmak için sebep çoktu. Zalgiris'in matematiksel olarak da bir iddiası kalmamıştı. Derken malum Yunan hakem ve saçma mağlubiyet. Ben zaten Türk basketbol tarihinde önemli sayılabilecek maçlarda hakemlerden yakınmadığımızı hatırlamıyorum. Zaman zaman diyorum biz mi çok paranoyağız ama hakikaten o maçtaki yönetim olacak şey değildi. İş son iki maça kalmıştı. Fenerbahçe birini kazansa çeyrek finaldeydi.

İstanbul'da tamamı dolu tribünler önünde Olympiakos önünde hiç de kötü başlamamıştı işler. Sonrası malum. O maç gerçekten çok acı, elim yazmaya varmıyor. İş Valencia deplasmanına kalmıştı. Zor deplasman, kritik sakatlıklar zaten hedefi mantıksız kılmak için yeterli gibiydi ama işte insanı yaşatan umut derler ya, o misal ya olursa diye bekledik maçı. 2 sayılık mağlubiyet bile yetiyordu bize. Olmadı. Sağlık olsun.

Elenmek elbette üzücü, ama yine de bu adamların bir senede gösterdikleri gelişimi görmemek ayıp olur. Yazının başında da dediğim gibi, sezon başında sevineceğimiz şu sonuca üzülür hale geldiysek bu onların sezon içindeki gelişimi sayesinde oldu.

Gururla söylemek lazım, teşekkürler Fenerbahçe!

Zararımın tazminini istiyorum!

2011-02-18T15:16:00.003+02:00

Papazın Çayırı rezil olanların sıralı listesini verdi dün blogda. Fenerbahçe'nin ve Taurasi'nin hakkını yiyenler, töhmet altında bırakanlar bunlar. Bunların özür dilemesini falan beklemiyorum, ne oldukları bilinsin yeter.

Hacettepe Üniversitesi Laburatuvarı zaten bir süre önce lisansı elinden alınmış bir laboratuvardı. Doping gibi hassas bir konuda güvenilirlik çok önemlidir. Üstünkörü bir test yapmak ne demek? Burada uğraştığınız şey kulüplerin ve oyuncuların kariyeri. Bugün itibariyle bu laboratuvarın biri direkt biri dolaylı olmak üzere Fenerbahçe Kadın Basketbol Takımı'nın iki yıldızını çaldığını öğrendik.

Fenerbahçe'nin elinden Euroleague şampiyonluğu hedefini, taraftarın Taurasi ve Penny Taylor'u beraber izleme zevkini, Taurasi'nin kariyerinden yarım sezonu çalanlar her kimse bu zararı tazmin etmelidir. Sorumlusu kimse hesabını versin. B numunesinin test sonucu açıklanmadan "2 sene ceza alır. Zaten hangi suçlu ben yaptım der ki?" diyen Turgay Atasü, doping olayıyla oyuncunun geçmişte verdiği pozlar arasında bir ilişki kurabilecek kafa yapısına sahip, über abazan Ünal Özüak, konu Fenerbahçe olduğunda içindeki irini akıtmak için konuyu öğrenecek kadar bile zaman ayıramayacak kadar aceleci davranan Hıncal Uluç bunun hesabını versin. Penny ve Horakova'nın numuneleri incelenmek için Köln'e yollandığında ortalığı ayağa kaldıranlar, Fenerbahçe'yi vatan hainliği ile suçlayanlar hesap versin.

Yönetim bu saatten sonra işi gücü bırakıp bu olayın üstüne eğilmelidir. Bugün yapılan basın toplantısı bu konuda iyi sinyal olsa da geçmişte esip, gürleyip bir türlü yağmayan Fenerbahçe Yönetimi'ni hatırlayınca biraz da beklemek gerektiğini düşünüyorum. Fenerbahçe bu olayın hesabını sormalıdır.

Parke üstündekileri geçtim, şu sevinci, şu üçlüyü çaldılar elimizden. Bildiğim tüm küfürleri ediyorum sorumlularına.

Tanjevic & Slovenler

2011-02-15T03:56:00.002+02:00

Çok talihsiz zamanda geldiler Fenerbahçe'ye... Aydın Örs'ün camiadan koparılışı, üzerine çirkin anlaşmalarla takımın başına Tanjevic'in getirilişi... Üstüne üstlük yabancı oyuncu sınırlaması olan bir lige gelmeleri. Ulusal takımdaki alt yaş gruplarında performansları methedilen adamlardı ama bize katkı sağlayabilir miydi? Biraz da Tanjevic öfkesi nedeniyle sürekli ön yargıyla bakılan çocuklar oldular. Emir ilk günden beri bir ışık veriyordu ama ne yalan söyleyeyim Vidmar'ın ilk zamanlardaki oyununa baktıkça aklıma Asım Pars geliyordu sürekli, sinirden çıldırıyordum.

Dün Emir Beşiktaş'a 35 sayı atıp maçı alınca aklıma geldi Tanjevic.

Gelinen noktada Tanjevic gitti, sistemi gitti, istediğimiz adamlar istediğimiz sistemle geldiler. Ardından başarı da geldi, hep beraber yaşayarak görüyoruz. Kendisini hiç bir zaman iyi hatırlayacak olmasam da, bu iki adamın takıma kazandırılmasında aslan payına sahip olmasından ötürü Tanjevic'e teşekkür etmek lazım.

#8

2011-02-06T04:29:00.000+02:00

Korkuttun bizi Rıdvan. Futbol hayatın kısa sürdü, hayatın öyle olmasın. En kısa zamanda çık yine Fenerbahçe galibiyetlerinde bıyık altından gülerek, topçular ruhsuz oynadığında en az bizim kadar çıldırarak yorumla şu götü boklu Süper Lig maçlarını. Dzeko'ya "Neydi o Wolfsburg'daki çocuk?" de, her örneğini Barcelona üzerinden ver, seni çekemeyen ibneleri delirtmeye devam et.

Kerameti ufak bir kalp krizi be Rıdvan, nihayetinde "bir Alex değil", koyar mı sana?

Revive a Hope For Mankind

2011-02-05T05:23:00.000+02:00

Herkesin zaman zaman kafayı topraklamaya ihtiyacı var. Mezuniyet telaşı, askerlik, dönüşte iş arama derken son topraklamanın üzerinden epey zaman geçti. Hayatımın yavaş yavaş "büyümenin kötü bir şey olduğunu farketme" çağına giriyorum. Son derece spontane bir biçimde bu gece süper alkollüyüm. Önce kızların Galatasaray galibiyeti, yanında kardeşim Berkin'in radyo programı, üstüne ters bir kombinasyonla dışarıda bira üzeri evde viski ile cila... Youtube related videos sağolsun, beni orta okul yıllarıma götürdü. İlk müziğe merak saldığım, davul çalmayı öğrendiğim yıllara... Belki 2-3 senedir hayatın beni soktuğu durumdan dolayı dokunamadığım davula...

Velhasıl bu gece, uzun zaman sonra ilk kez benim gecem.

Kaçıranlar ve tekrar izlemek isteyenler için Fear Factory - Resurrection

O "en güzel" yıllardan sonra hayatıma katılan nadir güzel şeylerden olan İpek Sultan'a selam olsun!

Tehlikenin farkında mısınız?

2011-01-17T03:34:00.001+02:00

Bu ülkede başbakanı ıslıklamak suç! Bu ülkede taraftarın kulüp başkanını yuhalaması suç!

Kadıköy'de birkaç senedir süren faşizm festivaline Aziz Yıldırım'ın izinden giden Adnan Polat da katılıyor yavaş yavaş. Stat açılışında başbakanı ıslıkla protesto edenlerin tespit edilip bir daha stada alınmayacağını söyledi. Tayyip Erdoğan kimdir? Adnan Polat kimdir? Aziz Yıldırım kimdir? Ben beğenmediğim adamı değil başbakan, Allah'ın oğlu olsa ıslıklarım arkadaş. Takım başarılı olsa şu protestoların yarısı olmazdı ya neyse, yine de orada duruşunu belli eden Galatasaraylıların hepsine helal olsun!

Bu arada sahiden kim Galatasaraylı?

Okan Bayülgen

2011-01-12T02:47:00.001+02:00

Sebebini bir türlü anlayamadığım bir kredisi ve hayran kitlesi vardır bu adamın. Vasatların biraz akıllısı olduğu için diğer vasatlarla kafa bularak bir kariyer yaptı. Halbuki dalga geçtiği geri zekalı mankenden, iğrenç pop müzik yapanlardan herhangi bir farkı yok. O şarkıcı Türk pop müziğine ne kattıysa, Okan Bayülgen'in de Türk talk show dünyasına kattığı odur. Ha bir de birkaç berbat filmi var, unutmamak lazım.

Türk televizyonlarında zerresine rastlanamadığı için ikinci sınıf "Fight Club" mantalitesine sahip vidyoları genç kesim tarafından çok beğenildi. Hedef kitlesine yönelik bir reklam aracı olduğunu kimse görmek istemedi bu hareketin. "V for Vendetta" izledikten sonra bombalayacak Meclis Binası arayan, kendisini anarşist sanan gençlerin ilgisini bu şekilde çekti ve her zaman bir şekilde ciddi bir izleyici kitlesi oldu.

Daha önce de niceleri yaşanmış, biraz ekşisozük'ü karıştırınca öğrendim, ama Emenike ile ilgili söyledikleri, futbolcunun da popülerliği sayesinde, nihayet yankı bulmuş. Yoksa bundan da haberim olmazdı. Bener Onar blogunda şahane bir yazı yazmış konuyla ilgili. Hala daha okumadıysanız buyrun okuyun. Festus Okey'in neden Emenike olamaması bu kadar basit yani onun için.

Hala daha takkenin düştüğünü görmeyen kör Okan Bayülgen fanatikleri için bir ışık olur umarım bu olay. Çünkü bu ülkede Mehmet Ali Erbil'den Güner Ümit'ten daha fazla kredisinin olduğunu görmek çok üzücü. Birisi insanların donunu indirerek aşağılıyor, diğeri de anlamlı sandığı içi boş laflarla sözde eleştirerek.

Okan Bayülgen. Consume, obey, die diye çığırdın durdun programında. İlk ikisini fevkalade icra ediyorsun, üçüncüsü için de ümitle bekliyoruz.

Taurasi

2011-01-07T15:15:00.003+02:00

Fenerbahçe Kadın Basketbolu için, hatta Türkiye Kadın Basketbolu için bir devir neredeyse başlamadan kapandı. Türkiye'deki kadın basketbola ilgi malum, o yüzden Taurasi'nin tam olarak kim olduğunu kimilerinin kafasında tahayyül etmesi zor olabilir. Messi'nin Fenerbahçe'ye gelmesi ne ise, Taurasi'nin gelmesi de o idi. Yaşanan süreç, sürecin basiretsizce yönetilmesi bizi Taurasi söz konusu olduğunda di'li geçmiş zamana mahkum etti malesef.

Mahmut Uslu'nun şubeden uzaklaştırılması çok mühim bir hareketti muhakkak. Sevindik o gittiğinde. Kalıntılarının çapsızlık çıtasını aynı seviyede tutacağına ihtimal vermemekle yanılmışız. Taurasi'nin, Penny Taylor'un olduğu takımın yönetim kadrosu bu kadar çapsız olmamalıydı. Oyuncunun özel yaşantısına had sınırlarını zorlayacak şekilde müdahale eden, doping skandalı sürecinde yalan söylemeyi dahi beceremeyen bir yönetim anlayışı olamaz. O anlayış olursa, bu sporcular olmaz.

Kerem Gönlüm ve Cemal Nalga olaylarında bizzat mağdur olan takımın yöneticileri olarak usulsüzlüğün peşini bırakmak bir yana, gidip hakkını çalanlarla sponsorluk anlaşmaları imzalayan yönetimin Taurasi olayındaki seri ve tavizsiz duruşu garip geliyor. Aziz Yıldırım'ın başkanlık sürecinde bu camia hep kendi evlatlarını kolayca harcamış, ama malesef kulübün hakkını aramakta çok ama çok yetersiz kalmıştır. Benzer Kerem-Taurasi olayları dışında da durum böyle malesef. Fenerbahçe yönetimi Kadıköy'de sahaya lazer tutan taraftarını neredeyse bizzat elleriyle emniyete teslim ederken, 17 yaş altı futbol takımı Florya'da meydan dayağı yedikten sonra dut yemiş bülbüle döner. Emre Belözoğlu sahada rakiplerine gırtlak kesme hareketiyle tehditler savunurken manevi evlat olurken, Semih Şentürk sözleşme imzalama sürecinde pazarlık yaptığı için hain olur. Bu malesef hep böyle olmuştur.

Yazı biraz hedefinden şaşmaya başladı, toparlayalım. WADA tarafından test sonuçlarındaki güvenilirliği şüpheli bulunduğu için bir süre faaliyeti durdurulan bir laboratuarda yapılan testler sonucunda Taurasi'de yasaklı madde çıktı. Vücuda muhtemel giriş yolu uyku düzenleyici bir ilaçtan, kaldı ki performans arttırıcı bir özelliği de yok bu maddenin. WNBA ve Euroleague'i domine eden bir oyuncunun kıçı kırık TKBL maçları için doping kullanmış olması mantıklı da gelmiyor zaten. Kambala veya Chatman olaylarında olduğu gibi yasaklı madde bir keyif verici maddeyse sorumluluk tamamen oyuncunun kendisindedir. Ama tıbbi ilaç veya performans arttırıcı bir madde çıkarsa burda sorumluluğun önemli kısmı idarecilerdedir. Bu maddenin insan vücuduna Caferağa'daki sosisliden ya da Saray Muhallebicisi'ndeki tavuklu pilavdan girmeyeceği aşikar. Oyuncunun aldığı supplement veya ilaçların yasaklı madde içerip içermeyeceğini araştırıp, oyuncuyu yönlendirmek de, başka hiç bir işe yaramadıklarını da düşünürsek, bir zahmet idarecilerin işi. Bu paragrafta yazdıklarım tamamen testlerin doğru yapıldığı ihtimali üzerine yazıldı tabii. Taurasi ısrarla "Ben böyle bir şey kullanmadım" diyor ve açıkçası ben ona inanıyorum.

Bu olaydan sonra Penny'nin de en iyi ihtimalle seneye takımdan ayrılacağını kestirmek çok zor değil. Fenerbahçe'nin WNBA piyasasındaki güvenilirliğinin de önemli yara alacağı aşikar. Alınacak bu yara, belki Taurasi'nin saçma sapan bir sebeple kaybedilmesinden bile üzücü.

"Fenerbahçe dopingli oyuncusuna kesinlikle sahip çıkmalıdır" demiyorum. Tek istediğim, hakkı yendiğinde hakkını arayacak Fenerbahçe sevgisine ve basirete sahip yöneticilik anlayışı. Hep söylüyorum, biraz daha dik bir omurga lütfen!

Jasikevicius

2011-01-07T15:02:00.000+02:00

+ Baba otobüsle okula gitmek zor oluyor.
- Al oğlum sana Ferrari.

+ Fenerbahçe'de bir guard eksikliği var.
- Al sana Jasikevicius.

Şu iki diyalogda pek bir fark yok. Yaşı ilerlemiş de olsa, muhtemel savunma zaafiyetleri de olsa, Jasikevicius, Jasikevicius'tur. Hoşgeldin başkan.

Vur, kır, parçala...

2010-12-27T05:33:00.001+02:00

En büyüğü 17 yaşında bu çocukların... Babaları yaşında adamlar tarafından dövüldüler bugün...

Bu nasıl bir motivasyon, nasıl bir kin? Ne yapmış olabilirler ki buna maruz kalmak için? Bu holiganlık değil, kimse hikaye anlatmasın. Bu apaçık bir nefret suçu. Ne istiyorsunuz? Ölsün mü bu çocuklar? Hakikaten buradaki niyet ne? Kendi yaş grubu ve sikletinde yapabilir mi bu hareketi resimde yuvarlak içine alınan adam? Götü yer mi? Ağzını dahi açamayacak, emrindeki askeri döven komutan, el kadar çocuğunu döven baba, en büyüğü 17 yaşında olan 11 adama saldıran 25-30 kelli felli adam... Bu Türkiye gerçeği. Karşı taraf üzerinde kurabildiğimiz üstünlük bundan ibaret. Eşit şartlarda olsa bu adam eminim bunu yapamaz. Niye? Çünkü adamın "anasını sikerler" Fenerbahçe tribününün geldiği noktaya güvenerek mi bunu yapıyorsunuz bilmiyorum ama, Halit Çapın'ın sözünü hatırlatmakta fayda var, "Biz Fenerbahçeyiz, bizden çok adam çıkar"

Tartışmaya açık, daha doğrusu içinde tartışılabilecek bir unsur barındıran konularda Galatasaraylı patronu tarafından sevmediği fikir sahiplerini forumdan uzaklaştırmasıyla meşhurdu zaten Tribün Dergi forumları. Şu olayda dahi Galatasaray taraftarının yaptığında bir haklılık payı görüyorlar ki yine Fenerbahçelileri konuşturmamaya başlamışlar. Yazık. Bravo Barış Timurlenk. Türk web yayıncılığının yüz akısınız.

Bu çocuklar bizim çocuklarımız. Sahip çıkmak boynumuzun borcu. Ama başkan Sinan Engin ve Mehmet Ağar ile Topuk Yaylası'nda, GFB desen zaten apayrı bir alemde... Barış abi twitter'da yazmış bugün, "sadece bir avuç insana dert olacak ve sonra unutulacak" diye, malesef yerden göğe kadar haklı.

fotoğraf: fenerbahce.org

Benim hala umudum var

2010-12-14T15:52:00.001+02:00

Öyle oldu, böyle oldu derken yine bir ay yazamamışız. Bu sürede elle tutulur yaptığım tek şey yaptığım iş görüşmeleri. Sonuç var mı? Henüz yok. Herkesin dilinde bir 2011lafıdır gidiyor. "Hele bir 2011 olsun da..." Olsun bakalım, şunun şurasında 15 gün kaldı.

Fenerbahçe futbol takımının da durumu çok farklı değil sanki. Hem kamuoyu, hem idari kadro "Hele bir devre arası gelsin de..." durumunda. Devre arasında ne yapılacak merak ediyorum. Elimizde en ufak bir ipucu da yok. Yakın zamana kadar süren en muhtemel senaryo Cristian'ın yerine bir transfer. Peki kim gider? Cristian? Bilica? İkisi de? Bilemiyoruz. Bu bilinmezlik yönetim kanadında da var mı, yoksa çok başarılı bir şekilde basına sızdırılmadan yürütülen bir transfer çalışması mı var tabiki şimdilik bilemiyoruz.

Aykut Kocaman'ın teknik direktörlük kariyeri bu takımın başına geçebilmek için bence gayet yeterliydi. İstanbulspor ve daha ziyade Ankaraspor'da yaptıkları kendi jenerasyonu içinde öne çıkmasını sağladı. Yazın askerdeyken takımın başına geliş sürecini her öğlen Berkin'den takip ediyordum. "Oğlum ntvspor.net Aykut geldi yazmış.", "Dur oğlum resmi site yalanlamış." derken gönlümde yatan oldu, çocukluk kahramanlarımdan biri Fenerbahçe'nin başına geçti. Daum'un geldiği ilk sene ve Zico'lu dönemden sonra ilk kez Fenerbahçe'nin adına yakışır şekilde pozitif futbol oynama ihtimali vardı. Biraz da buydu beni heyecanlandıran. Yine bir Fenerbahçe klasiği olarak son anda yapılan transferler, geçen senenin mental enkazının ortadan kolay kolay kaldırılamayışı ve sistem değişikliğinin tamamlanması için gereken sürenin olmaması sebebiyle Avrupa defteri yakın geçmişte hiç olmadığı kadar erken kapandı. Elenilen rakiplerin Fenerbahçe kalibresinde olmaması problemin daha da büyümesini sağladı. Aykut Kocaman Fenerbahçe kariyerine 1-0 geride başladı.

Ligde de işler olması gerektiği gibi gitmiyor. Beklenmeyen maçlarda kaybedilen puanlar sonucunda Fenerbahçe ilk yarının sonunda liderin 9 puan gerisinde. Şampiyonluk yavaş yavaş mantıklı bir hedef olmaktan çıkıyor. Kadıköy'de Trabzon ve Bursa'ya kaybedilecek olası puanlarla şampiyonluk ihtimali tamamen ortadan kalkabilir. Sene sonunda Şampiyonlar Ligi'ne dahi kalamayabiliriz.

Olası kötü senaryo bu. Peki bir Fenerbahçe geleneği olarak şampiyon olamazsa Aykut Kocaman gönderilmeli mi? Bence hayır. Bu takımın kalburüstü kadrosuna rağmen şimdiye kadar olan başarısızlığının sebebi iki hayati pozisyondaki yetersiz/verimsiz oyuncuları. Defansif orta saha ve sol bek zaafiyetimiz kaybedilen her maçta karşımıza bir kez daha çıkıyor. Aykut Kocaman da bunun farkında ve sezon başından beri eldeki kadro ve yabancı kontenjanı parametreleri dahilinde bu problemi aşmaya çalışıyor. Başarılı kariyeri ve gelişmeye olan çabası ve bu konudaki başarısından dolayı Aykut Kocaman başından sonuna kendi planladığı bir yaz transfer sezonunu kesinlikle hak ediyor.

Kim bilir belki de ara transferde yapılacak bir ya da iki hayati takviyeyle bu sezonu da kurtarabiliriz? Açıkçası benim umudum var.

100

2010-11-14T03:58:00.001+02:00

6 buçuk sezon, 100 lig golü, mutlu olan milyonlar...

O efsane pankartı uyarlarsak;

"Senin büyüklüğünü tartışanlarda akıl aramak aptallık olur"

fotoğraf: fenerbahce.org

Gaziantepspor 2-1 Fenerbahçe

2010-11-14T03:50:00.000+02:00

Aykut Kocaman'ı topçuluk döneminden itibaren hem futbolundan hem kişiliğinden dolayı çok severim. Ankaraspor'da göstermiş olduğu hocalık kariyerini de fena bulmam. Ona karşı bu sevgimden dolayı, çok mantıklı gözükmese de, herhangi bir teknik direktörden daha fazla kredisi vardır gözümde. Fenerbahçe'de başarılı olmasını çok ama çok istiyorum. Hani bir baba evladının olmazını görmezden gelip, olurunu ön plana çıkarmaya gayret gösterir ya, benimki de o misal. Fenerbahçe'ye de önemli şeyler kattığını ve katabileceğini de düşünüyorum. Fenerbahçe için Alex sonrası dönemi planladığını düşünüyorum. Hatta sezon başında yaşanan Alex probleminin temelinde de bence bu sebep yatıyor. Yoksa Fenerbahçe için bu kadar önemli işler yapmış, efsane bir oyuncuyu oynatmamak için ya gerizekalı olmak lazım ya da Altan Tanrıkulu!

Sadece Aykut Kocaman için de değil, tüm teknik direktörlere "hoca değil yea"dan ötede bakmaya, çok mantıksız hatta aptalca gelse de yaptıkları hamleleri anlayabilmek için elimden geldiğince empati kurmaya çalışırım. Geride kalan 12 haftada Aykut Kocaman'ın hamleleriyle ilgili yapmaya çalıştığım empatide Kayseri ve Gaziantep deplasmanlarında yaptıklarıyla ilgili tek bir mantıklı yön bulamadım. Bir arkadaşımın CM hikayesidir, eşek yüküyle para verip aldığı forveti Şampiyonlar Ligi listesine eklemeyi unutmuş, Kayseri deplasmanı hikayesi tam bunun gibi. Akıl alır cinsten değil. Gaziantep deplasmanı da bir o kadar vahim. Rakibin güldür güldür geldiği dakikalarda işe yaraması mümkün bir tek hamle dahi yapılmamasını ben kendi kendime açıklayamadım. Pozitif futbolu kendine şiar edinen bir teknik direktör, Gaziantepspor gibi ligin vasat üzeri bir takımına karşı nasıl siner? Bu kadar pasif savunma ile er ya da geç gol yiyeceğimizi bir tek Aykut Kocaman mı görmedi acaba?

Birkaç hafta önce yazdığım yazıda Fenerbahçe'nin mevcut kadrosunun yakın tarihin en iyi kadrosu olduğunu yazmıştım. O yazıyı yazarken mi çok gaza geldim bilmiyorum ama sakatlıklar, ceza derken yine Bilica'lar, Cristian'lar, Kazım'lar doluşuverdi takıma.

Cristian Baroni'nin Olayi Ne? from fbhasan on Vimeo.

Takımda sadece bir tek diğer takım arkadaşlarına görece az koşan oyuncuya hak tanınır taktik tartışmaları yaparken hani, takım savunmasının önemi adına. Peki koşmayan adam üst sınırı bir ise, gamsız adam üst sınırı kaç? Hala daha Fenerbahçe kadrosunun iyi olduğuna inanıyorum. Ama maç boyu sağ kanadın her alanını kullanan, didinen, çizgiden top çıkardığı pozisyonun ardından gidip rakip ceza sahasına topsuz koşu yapan Gökhan Gönül'ün şu vidyodaki Cristian'ı görünce motivasyonu azalmaz mı? Ya da maç boyu rakip savunma oyuncularıyla boğuşan, ihtiyaç halinde orta sahaya gelip top alan Semih, Kazım'ın Redbull Street Style ön elemeleri performansı misali gevşek oyununu görünce sinirlenmez mi? Gamsız oyuncular kendi kötü performanslarının yanı sıra takım arkadaşlarını da mental anlamda kötü etkileyerek komple bir performans düşüklüğü getiriyor.

Cristian'ın şu vidyodaki halini Fenerbahçe formasıyla en son Ümit Özat'ta görmüştüm. Kadıköy'deki bir Beşiktaş maçında sıkılmadan 10 saniye falan altıpas çizgisinin üzerinde bekleyerek enfes bir performans sergilemişti o da. Ama Cristian'ın şu gevşekliği listelere bir numaradan girdi. Kötü oyunundan, yetersiz yeteneklerinden ötürü değil, sırf şu vidyoda sergilediği karakter zaafiyetinden dolayı Cristian en kısa zamanda, hatta öyle medeni şekilde de değil, yaka paça bu kulüpten uzaklaştırılmalıdır.

Namağlup

2010-11-11T03:01:00.001+02:00

Fenerbahçe Basketbol Şubesi'ndeki pranga durumundaki isimlerin şubeyle ilişiğinin kesilmesi meyvelerini beklenen de hızlı vermeye devam ediyor. Bu gece itibariyle Fenerbahçe Euroleague'deki tek namağlup takım olarak kaldı. "Aydın"lık günler geri geliyor...

Geçtiğimiz 3 seneye kıyasla çok değişen istatistikler var elimizde. Artık Fenerbahçe müthiş savunma yapıyor, hatta muhtemelen ilk 4 maç itibariyle Euroleague'in en iyi savunma yapan takımı. Hücumda da rotasyon dahilinde herkes çok iyi katkı sağlıyor. Kadroda küs oyuncu yok. Sezon başında gözden çıkarıldığı söylenen, biraz da Engin'in sakatlığından dolayı bu kadar süre alan Greer dahi müthiş inançlı oynuyor. Artık Fenerbahçe'nin maç kazanması için skor yükünü çeken oyuncusunun formda olması gibi bir zorunluluğu yok, çünkü skor yükünü çeken bir oyuncusu yok!

Bugün salondaki 15000 taraftar salondan mutlu ayrıldı. Çubukluya layık, çubukluya aşık insanların yönettiği, çubuklunun hakkını veren oyuncuların sahada olduğu bir Fenerbahçe izledikleri için...

Allah'ım bitmesin, bitmesin bu rüya, sonunda F4 olsun!

fotoğraf: fenerbahce.org

72 sene

2010-11-10T14:34:00.000+02:00

Ruhun şad olsun

Büyük zafer

2010-11-05T15:09:00.001+02:00

Maçta önce herkeste "10 farklı mağlubiyet iyidir" görüşü hakimken Fenerbahçe Barcelona deplasmanından galibiyetle döndü. Maç öncesi görüşler anormal değil di tabiki... Takımın iyi yolda olduğu çok açıktı, ancak Tanjevic döneminin mental enkazının toparlanmasının bu kadar kısa sürede olabileceğine kimse inanmıyordu. Fenerbahçe Tanjevic döneminde üst seviye takımlardan sürekli 20-30 fark yiyen bir takımdı ve malesef bu kabullenilmişti artık. Öte yandan Barcelona da 1 ay önce Lakers'ı yenmişti ve kadro olarak da Avrupa'nın en iyilerinden biriydi.

Bu tip maçlarda Fenerbahçe için iki kırılma noktası oldu hep. Ya maç ilk periyotta çift haneli farklara çıkar ve kopar, yahut kafa kafaya giden ilk yarının ardından rakip 3. periyotta vitesi artırıp maçı alırdı. Fenerbahçe maçın başından itibaren tempoyu ayarlayarak, Barcelona gibi bir devi, yaptıkları tüm hamlelere zamanında cevap vererek yendi.

Bakın çok önemli bir noktanın altını çizmek istiyorum (Haşmet Babaoğlu mode on, blogda tek yazar olmasam, diğerine %100 katıldığımı belirterek bunu pekiştirmek isterdim ama olmuyor malesef) Euroleague'de ilk 3 maç sonunda Ukiç'in top kaybı sayısı 0. Yazıyla "sıfır". Geçen sene Fenerbahçe'nin en zayıf olduğu pozisyonlar, 1 ve 4 numara pozisyonları, Engin'in de sakatlığından dönmesiyle belki de bu sezonki en güçlü olduğu alan olacak. İyi bir 1 numaranın Euroleague'de başarının ilk şartı olduğunu daha iyi anlıyoruz bu sezon. Tabi iyi 1 numaranın yanında geçen sezonlarda olduğu gibi sopa gibi dikilen adamların yerine hareketli setleri yüksek başarıyla oynayan oyuncuların olması da önemli.

Kadın ve erkek basketbolda Avrupa'da namağlup gidiyoruz. 2007'den sonra ilk kez yüzümüz gülmeye başlıyor. Ne diyelim, nazar değmesin.

fotoğraf: fenerbahce.org

Bursaspor 1-1 Fenerbahçe

2010-11-01T02:30:00.000+02:00

Eskiye nazaran tatsız ve silik de olsa tribünü özlemişim. Çok keyifli maç olmuş. Olmuş diyorum zira bu 90 dakika benim için maçtan ziyade eş dostla hasret giderme, eskiyi anma ve sahayla ilgilenmeksizin tezahürat yapma şeklinde geçti. Herşeye rağmen güzeldi.

Dediğim gibi oyun namına hiç bir şey hatırlamıyorum/bilmiyorum. Maçta en net hatırladığım şey Vip tribündeki beyaz montlu eleman. Aslanım ben orada ev sahibi durumundayım, İstanbul'dan misafirlerim gelmiş, senin yaptığın hareketlere bak. Sonra o adamlar kalkıp "Dünya yerinden oynar Bursa'dan adam çıksa" deyince ben ne diyeyim onlara? Ne diyeyim canım kardeşim? Milyonları töhmet altında bırakıyorsun.

Tribünler öldü, nasıl bilirdiniz?

2010-10-25T03:59:00.000+03:00

10 senelik hem oyun hem de skor anlamındaki üstünlük, hatta dominasyon bu sene sona erdi. Elbet bir gün bitecekti, bu sene oldu. Umrumda değil. Daha doğrusu tabiki umrumda ama maçta öyle şeyler öne çıktı ki serinin bozulmasının önüne geçti benim için.

Son 5-6 senedir bizzat Aziz Yıldırım'ın yürüttüğü tribünü bitirme projesi bugün itibariyle en büyük meyvesini vermiştir. Hatta bu operasyon Aziz Yıldırım ve yandaşları adına başarıyla tamamlanmıştır dahi diyebiliriz. Bizi senelerdir bitirmek için her yolu deneyen, emniyet güçleri ile dahi işbirliği yapan Aziz Yıldırım, Fenerbahçe tribünlerinin lokomitiflerinden GFB'nin de tribüncü kardeşlerini sırtından hançerlemesiyle, amacına ulaşmıştır. Daha az kıymetli sayılabilecek maçlarda dahi tribünlerin sessizliğinden, tepkisizliğinden yakınırken, Galatasaray maçında dahi bağırmayan tribünler bugün bu davada bizim yanımızda olan herkesin içini sızlatmıştır eminim. Aziz Yıldırım artık daha rahat uyuyabilir. Bizim üç kuruşluk uykularımızı da çaldı nasıl olsa...

İşlerin buraya geleceği tabiki belliydi. Bu durum biraz ölüm mefhumu gibi. Geleceğini bilirsiniz ama bir yandan da o gün hiç gelmeyecekmiş gibi gelir. İnsanı yaşatan umut derler ya, işte tam olarak o... Artık içimde en ufak bir ümit kalmadı. Malesef artık Fenerbahçe, yani öteki Fenerbahçe, Aziz Yıldırım'ın Fenerbahçe'si, adını ne koyarsanız koyun, halkın takımı değil, zenginlerin eğlence aracıdır. Kapılarını en az 66 TL karşılığıda taraftarlarına açan zihniyet zaten halkın takımı olmayı istemiyor. Artık kimse oğlunun adını Semih ya da Volkan koymayacak. Neden koysunlar ki? Bu oluşturulan yeni düzende Fenerbahçeli futbolcuların sahneye çıkan dansözlerden ne farkı var ki tribünler, daha doğrusu o koltukların yeni sahipleri için? O gözler için Fenerbahçe bir hafta sonu eğlencesi. Olur da Fenerbahçe küme düşerse, onlar da İstanbul'da başka bir hafta sonu eğlencesi bulacaklar. Hepsi bu.

Bir de el sikiyle gerdeğe girmeye pek meraklı, neredeyse şu maçtan sonra Florya'da Sabri'yi omuzlara alacak, "bir üçlü çektirmeden hayatta bırakmayız" diyecek, sotede bekleyen Beşiktaşlılar var. Siz de siktirin gidin önünüzden yiyin be kardeşim, zaten derdim bana yetiyor. Nasıl bir modelsiniz arkadaş siz? Bursaspor Fenerbahçe'nin elinden son maçta sizi yenerek şampiyonluğu alır, siz Bursaspor taraftarından daha fazla sevinirsiniz, Galatasaray Kadıköy deplasmanından 10 sene sonra beraberlikle döner, yine sevinç gösterilerinde en ön safı kimselere bırakmazsınız. Siz gerçekten Beşiktaş'ı mı tutuyorsunuz yoksa Fenerbahçe'nin rakibi olan her takım sizin takımınız mı? Biraz daha dik bir omurga lütfen.

Devotion

2010-10-21T02:05:00.000+03:00

Bu seneki Fenerbahçe'nin geçen senelerdeki halinden farkını en güzel gösteren an Kinsey'in maçın sonlarındaki alley-hoop'unda takımın rakip yarı alana bu kadar çabuk geçmesi. Maçın sonu, Fenerbahçe galibiyeti garantilemiş. Tüm bunlara rağmen Kinsey smacı vurduğu sırada Lavrinovic -ki önceki Rytas hücumunda savunma reboundunu alan o- ve Vidmar boyalı alanda... Tomas, Kinsey'e asisti yapan adam, Ukic de Tomas'a pası veren...

Sevgili Niang

2010-10-19T01:51:00.002+03:00

Miroslav Stoch

2010-10-19T01:12:00.000+03:00

"Güzel futbolcu, golden sonra tribünlere koşandır"

Konyaspor 1-4 Fenerbahçe

2010-10-19T01:06:00.001+03:00

Milli Takım haftası dönüşü krizini bu sefer yaşamadı Fenerbahçe, aksine yorgun olması beklenen milli oyuncularıyla bu maçı kazandı. Klasik Ziya Doğan sertliğini herkes bekliyordu maçtan önce. Bunu Aykut Kocaman da dile getirdi. Maçta sonra da Ziya Doğan bunu şark kurnazlığı olarak nitelemiş. Ne içtiyse bize de... Daha güçlü bir takımı faullerle yavaşlatma fikrini tasvip etmesem de anlarım. Kontra yememek için "profesyonelce" yapılan faulleri, senden daha hızlı adamları formasından çekerek indirmeyi anlarım. Çirkin futbolla başarıya ulaşmaya çalışılabilir. Ama tekme atmayı anlayamam, kimse kusura bakmasın. Maç kaybetmemenin motivasyonuyla sen meslektaşının ayağını kıramazsın. Kaldı ki öyle bir maç oldu ki, sadece Özer'in kaybı bile Fenerbahçe adına fena sayılmayabilir!

Azerbaycan maçını izlerken bunu görmüştüm, ancak o maçtan sonra ilgi başka unsurlara kayınca ondan bahsetmeye sıra gelmemişti. Hem Türk Milli Takımı'nın, hem de Fenerbahçe'nin Semih'in zekasına çok ama çok ihtiyacı var. Halihazırda Dünya futbolundan açık ara en büyük eksiğimiz zeka iken Semih Şentürk bu topraklarda eşini bulmanın zor olduğu bir elmastır. Atılan gollerdeki rolü gösterişten uzak olduğu için kimilerinin ilgisini çekmeyebilir ancak hem gollerde hem de golle sonuçlanmayan pozisyonlardaki zeka ürünü hareketleri Semih'i çok kıymetli yapıyor. Birbiriyle oynamaya yavaş yavaş alışan hücum elemanlarının uyumu gollerde iyice ortaya çıktı. Öyle ki Niang'ın bugünkü vasat oyununa rağmen takım 4 gol attı.

Selçuk'un sakatlanmasının ardından defansif orta saha mevkisinde kimin oynayacağı tartışılıyordu. Tahmin edilen bir senaryo olarak Aykut Kocaman o bölgede Mehmet Topuz'u oynattı ve Mehmet beklentilerin dahi üzerinde bir performans sergiledi. Bu oyununu sürdürebilirse Fenerbahçe çok önemli bir sorununu bertaraf etmiş olabilir.

Geride kalan 3 haftadaki rakiplerin gücünden dolayı Fenerbahçe'nin kısa vadeli başarısı küçümsenebilir ancak unutmamak lazım, Fenerbahçe senelerdir küme düşen takımlara verdiği puanlar yüzünden şampiyonlukları kaçırdı. Bu 3 haftadaki 9 puanın önemini ileride daha iyi anlayacağımızdan eminim.

Bir de Konyaspor taraftarı var geceye damga vuran. Arkadaş ne gerizekalıymışsınız siz de yahu! Disiplin Kurulu'ndan da Kasımpaşa-Fenerbahçe maçında hazırladığı "yaraklı-kürekli" raporun benzerini hazırlamasını bekliyorum.

Can Azerbaycan

2010-10-13T17:12:00.001+03:00

Çuvaldızı kendimize batırmakta her zaman problem yaşıyoruz. Bizi her zaman diğerleri bozuyor ya da bize uymuyor. Yoksa biz çok iyiyiz. Bu fikirden hiç bir zaman kurtulamadık. Sadece futbol konusunda da değil, hayatın her alanında böyleyiz. En ufak bir emeğimiz olmasa bile başarıyı hemen sahipleniriz, başarısızlıkta suçlu ararız. Okul hayatında da böyledir mesela. Öğrenci sınavdan yüksek alırsa "90 aldım" olurken, aksi ihtimalde ise "Hoca 40 verdi." olur.

Örnek olarak Yıldırım Demirören'i alalım. Başarısızlıklarda Del Bosque, Tigana gibi rüştünü ispatlamış teknik adamlara fatura kesmekte tereddüt etmeyen Demirören, şampiyonluklardan sonra ise adeta aslan payının kendisinin olduğunu ima ederek kupanın bir ucundan tutup şampiyonluk pozları verebiliyor. Başarısızlıkta kendi ise takımının stadına gitmiyor. Kendisinde bir hata olduğuna hiç bir zaman inanmıyor. Hep ötekiler...!

Bir diğer örnek olarak Aziz Yıldırım'ı da değerlendirebiliriz. Aynen Yıldırım Demirören örneğinde olduğu gibi olası başarısızlıklarda faturayı ilk olarak teknik direktöre kesen bir tarzı var. Aynı şekilde başarı geldiğinde de "Bu takımı ben şampiyon yaptım" diyecek kadar da hadsiz. Rüzgar tersine döndüğünde ise Aziz Yıldırım'ı kolayca Topuk Yaylası inşaatı şantiyesinde görebilirsiniz.

Yukarıda da yazdığım gibi bu ülkeden Del Bosque, Tigana, Aragones gibi teknik adamlar başarısızlığın sorumluları olarak kovuldular. Rijkaard'ın durumu da malum. Schuster'in de olası bir kaç mağlubiyetten sonra başına aynılarının gelmeyeceğini kimse düşünmüyordur muhtemelen, Hiddink'in başına geldiği gibi...Yani bütün bu teknik adamlar kötü. Biz iyiyiz, onlar kötü.

Peki.

Almanya 3-0 Türkiye

2010-10-09T17:08:00.001+03:00

90'ların sonlarında başlayan Milli Takım'ın yükseliş sürecini hatırlarsak başarıya ulaşmaya çalıştığımız her yolda yakıtımızın hep nefret olduğunu görürüz. "İçimizdeki İrlandalılar" süreci, Hasan Şaş'ın 2002 Dünya Kupası'nda Brezilya maçında attığı golden sonraki gol sevinci, yine aynı Dünya Kupası'ndaki inananlar-inanmayanlar ayrımı, Emre Belözoğlu'nun İnönü Stadı'nda Basın Tribünü'ne yaptığı hareket, Euro 2008'deki Fatih Terim odaklı sinir savaşları ilk etapta aklıma gelen örnekler... Bu stresli ortamın bize Fatih Terim'den miras kaldığını düşünen biri olarak Hiddink'li yeni dönemde daha sakin, daha rasyonel kararlar ile oluşturulmuş ve oynayan bir Milli Takım bekliyordum, olmadı. Euro 2012 elemelerindeki en önemli maçımızdan önce en büyük kozumuz yine panter kalecimiz, taş gibi savunmamız, dinamo gibi orta sahamız ya da leblebi gibi gol atan forvet hattımız değil maç öncesi Mesut Özil özelinde yaratılan sinir harbi idi. Kararını aylar önce vermiş, seçtiği milli takımla Dünya Kupası oynamış bir adamın tercihini yeniden sorgulamanın başka bir mantığını göremiyorum.Genç yaşına rağmen maç öncesi yaratılan bu ortamdan en güzel şekilde çıkmayı başardı Mesut. Maç süresinde top ayağına geldiğinde ıslıklanan bir adamın attığı golden sonra sevincinde neler yapacağını tahmin edemezsiniz, o sade bir kutlamayı tercih etti.

Bu ağır yenilgi umarım bizi Milli Takımla ilgili uzun süredir yapmadığımız bir şeye, düşünmeye sürükler. Almanya'da Almanya'ya yenilmiş, hatta ezilerek yenilmiş olmakta çok da büyük bir problem yok bence. Çapımızı bilmek lazım. Bu mağlubiyet bir silkinmeye yol açarsa ne mutlu. Bu maça kadar geleceğe yönelik kadro eklemelerinin olmayışını Almanya'nın gücünü ve bu maçın önemini göz önünde bulundurarak göz ardı ettik. Bundan sonra nispeten rahatlayan fikstür ile birlikte ben bu kadroda geleceğin milli takımını yavaş yavaş görmek istiyorum.

Kasımpaşa 2 - 6 Fenerbahçe

2010-09-28T03:32:00.002+03:00

Derbiyi heyecanlı, Beşiktaşlı ağırlıklı bir ortamda izlediğimi de hesaba katarak konuşuyorum, teskereyi yeni aldığım için Fenerbahçe'yi bu sezon adam gibi izleyebildiğim ilk maçtı bu maç. Benim şu an yaptığım tespitler haftalardır insanlar tarafından yapılan tespitler de olabilir şimdiden söyleyeyim.

Hafta içi futbolu ortalama seviyede bilen insanların dahi tahmin ettiği üzere bol gollü ve pozisyonlu başladı maç. Bilica üst düzey bir savunma oyuncusu değil, bunu kabul ediyorum ancak bu kadar da kötü bir oyuncu da değil. Yobo transferinin üzerinde yarattığı baskıdan mıdır, yoksa başka bir psikolojik sıkıntısı mı var bilemem ama bir önceki cümlede de dediğim gibi her ne kadar Fenerbahçe'nin stoperi olacak kapasitede olmasa da bu maçtaki performansı kesinlikle gerçek performansı değil. İlk yarıda defans dörtlüsü ve önlerindeki Selçuk o kadar kötüydü ki, kendisini ilk kez izleyen biri Ersen Martin'i bile kolayca kalburüstü bir forvet sanabilirdi. Beklerin hücuma öncelik verdiği maçlarda/pozisyonlarda görevi daha da önem kazanan Selçuk'un o pozisyonda ne kadar sırıttığı ortada. Neredeyse her mevkisinde yakın tarihin en iyi oyuncularının olduğu bir Fenerbahçe kadrosunda takım savunmasının en önemli elemanının Selçuk olması çok acı. Yeni transfer yapılmasa bile en azından Selçuk yerine -yaşına rağmen- Deniz Barış o pozisyonda düşünülse çok daha fazla verimli olabilirdi. Aklını ve vücudunu hızlı çalıştıramayan Selçuk'tan o bölgede üst düzey performans beklemek bence hayalcilikten de öte.

Bir Fenerbahçe klasiği olarak son anda yapılan yabancı transferleri yavaş yavaş takıma alışıyor. Tuncay'dan sonra ilk kez Dia'nın bir açık oyuncusu olarak ceza sahası çevresinde topsuz koşular yaparak Niang ve Alex'e alanlar yarattığını görmek sevindirici. Niang hem ikili mücadelelerde ayakta kalıyor, hem de boş koşular yaparak hem arkadaşlarına alanlar açıyor, hem de kendisi pozisyonlara giriyor. Bu maçtaki yumuşak Kasımpaşa savunması önündeki performansı ilerisi için emsal teşkil etmeyebilir ancak yakın geçmişimizdeki Kezman ve Güiza örneklerinde kronik hale gelen güç ve son vuruş zaafiyetlerini taşımadığı da bir gerçek.

İkinci yarıda Aykut Kocaman'ın yaptığı Caner/Santos ve daha ziyade Yobo/Bilica değişiklikleri savunma tertibine çok olumlu katkılar yaptı. İlk yarıda çok kötü performanslar sergileyen Lugano, Selçuk ve Gökhan Gönül'ün dahi rakibe ilk müdahaleleri daha başarılı oldu, pozisyon kayıpları azaldı. Yobo ve Lugano'nun henüz toplam 90 dakika civarı bir süre oynayabildiklerini de göz önünde bulundurursak, aralarındaki uyumun biraz daha artması halinde takım savunmasının nispeten düzeleceğine inanıyorum. En azından oyunu kendi sahamızda kabul ederken savunmada açık vermeyeceğiz gibi duruyor.

Her ne kadar gollerin tamamı organize hücum aksiyonlarından ziyade rakibin fahiş hatalarından veya oyuncularımızın bireysel yetenek/zeka gösterilerinden gelse de 6 gol atmak önemli ve sevindirici bir iştir. Malesef hala daha adaptasyon ve kaynaşma süreci içerisinde bulunan Fenerbahçe kadrosunun kendine olan güvenini yerine getirecek bir skor elde ettik. Takımın sadece Lig ve Türkiye Kupası'nda mücadele ediyor oluşu Aykut Kocaman için bir avantajdır. Sezon içinde yoğun bir maç trafiğine girmeyecek olan Fenerbahçe, oyuncular arası uyumu ve hocanın taktiğine adaptasyonu her maç biraz daha yukarıya taşıyabilirse, ligin başında oluşan azımsanmayacak puan farkına rağmen şampiyonluğun en önemli adayı olabilir.

Yaslı gittim şen geldim, aç koynunu ben geldim

2010-09-21T15:10:00.000+03:00

İnleyen nağmelerin yavaş yavaş ruhumuzu sardığını söyleyerek gitmişiz bundan 5 ay önce, yine bir Beşiktaş maçı arefesinde askerliğimizi bitirip geri döndük. Güzel, rahat askerlik yaptık. Etrafımızda çoğu zaman oluğu gibi güzel insanlar vardı. Gündemden uzak kaldık epey, futbol namına, Fenerbahçe namına yakın geçmişe ait bilgilerimiz kısıtlı. Hürgeneralliğin ilk zamanlarını bu eksiklikleri kapatmak için kullanıp daha sonra yorum yapmak, yazı yazmak daha mantıklı gibi görünüyor. Cümleten hoşbulduk

O şimdi asker

2010-04-11T21:59:00.001+03:00

İnleyen nağmelerin yavaş yavaş ruhumuzu sardığı şu günlerde müsadenizle 5 ay 5 gün ortalardan biraz kayboluyorum. Vatani görevimizi icra etmek üzere yarından itibaren adresimiz Küçükyalı/İstanbul olacak.

Selametle..

Marifet iltifata tabidir, buyrun o zaman

2010-04-07T16:00:00.003+03:00

Ne Charlie'nin Melekleri, ne de Kara Melek, bu alemin kralı Sarı Melekler! Bu kızları onurlandırmak, alkışa boğmak, duygulandırmak, sevinçten ağlatmak Fenerbahçeliyim diyen herkesin boynunun borcudur.

Haftanıza bir, size iki

2010-04-06T02:50:00.003+03:00

Asayişi sağlamakla yükümlü bireyler/kurumlar, bizzat asayişi bozarsa iş böyle içinden çıkılmaz hal alıyor. Pankarttan rahatsız olan adamı zaten anlamak mümkün değil. Hayır grup ismi taşıyan bir pankarta şu tepki konsa yine biraz anlarım. Senin kulübünün voleybol takımı Şampiyonlar Ligi finaline yükselmiş, bu takım için pankart yapılmış, e bir zahmet sen de in maçın son dakikasını iki adım aşağıdan izle. Bu mu zul geliyor insanlara? Var mı bunun mantıklı bir açıklamasını yapabilecek adam?

Armanın gururu

2010-04-06T02:31:00.008+03:00

Olmadı, şampiyon olamadık. Sebep final stresi mi yoksa rakip mi çok güçlüydü bilmiyorum. Bilmeye gerek de yok aslında. Senelerdir bu takımın kademe kademe geldiği yeri görmüş biri olarak yaşadığım mutluluğun tarifi çok zor. Armanın gururu oldular, göğsümüzü kabarttılar. Kayserispor maçındaki tribün koridorlarındaki fotoğraflar, açılan kocaman pankart ve havaalanındaki karşılama, bu takımın insanları nasıl mutlu ettiğinin en büyük kanıtı. Shankly için söylenen sözü uyarlayıp söylersek, "Sarı Melekler, they made the people happy"

fotoğraf Romantik Kanaryalar'dan

Final Four

2010-04-01T18:40:00.002+03:00

Fenerbahçe Acıbadem muhteşem geçirdiği sezonu taçlandırmak için Fransa'ya gitti. Canarino ağabeyin dediği gibi sonuç ne olursa olsun Fenerbahçe tarihinde "rüya takım" sıfatını şimdiden fazlasıyla hak eden bu takımı bu sezon yalnızca bir kez canlı izleyebildim, o da Nilüfer Belediye maçı için Bursa'ya geldiklerinde. "Bu kadroyu eşeğe yönettirsen şampiyon yapar" fikriyatına prim vermeden bakmak lazım olaylara biraz. Kadronun önemli kısmının ilk sezonunu geçirdiği takımlarda başarılı olmak hakikaten zordur. Örneklerine muhtelif branşlarda defalarca şahit olduk. Bunu yaşamadı Fenerbahçe. Koca sezon rakiplere bir elin parmakları kadar bile set vermediler.

Yukarıda da dediğim gibi şimdi bu muhteşem sezonu taçlandırmak için Fransa'ya gitti Fenerbahçe. "Çelınç Kap"a Dünya Kupası muamelesi yapan, çok afedersiniz "ipne basın" zorunda kalmadıkça Fenerbahçe'nin bu sezonki başarısına çok da yer vermedi. Şu mutlu günümüzde o saçmalıklara girip tadımızı kaçırmayalım biz yine de.

Basın toplantısının küçük bir kısmını izleyebildim. Çiğdem'i dinledim, çok güzel konuştu. Kendine güvenen ama temkinli sözler sarfetti. Temkinli olmak hayati önem taşıyor bence. Sadece yerel ligi değil Şampiyonlar Ligi'ni de domine ettikten sonra Final Four'a takımın "nasıl olsa yeneriz" rahatlığıyla çıkmasından çok korkuyordum, kaptan sözleriyle yüreğime su serpti. Takımda bir çok tecrübeli oyuncu olduğundan, ama kadroda kimsenin henüz bu kupayı kazanmadığından bahsetti.

"Var mı bizden büyüğü? Varsa çıksın ortaya" yazmıştım Final Four'a kaldığımız maçtan sonra. İddia sahipleri çıktılar ortaya. Bizden büyüğünün olmadığını göstermeye, öğretmeye, hatta ezberletmeye gidiyoruz. Çubuklu'dan gayrı voleybola ilgisi olmayan biri olarak "servislere dikkat, dublajı ihmal etmeyin" desem abes olacak, "Allah utandırmasın" diyeyim bari.

12 Nisan'da birliğine katılacak şu kardeşinize asker vedası mahiyetinde bir kupa getirirsiniz artık.

Oldu olacak Galatasaray diye de bağıralım

2010-03-26T17:20:00.000+02:00

Fenerbahçe taraftarına hafta sonu derbide atkı ile gitme yasağı getirillmiş. Ne düşünüldü, hangi gerekçelerle bu karar alındı anlayamıyorum. Güvenlikten sorumlu insanlar daha ne kadar açık bir şekilde "Biz bu işi yapamıyoruz" diyebilirler ki? Benim derdim zaten Galatasaray taraftarına görünmeden, gizlice tribüne gitmek olsa, sana ne gerek var? Daha neler göreceğiz acaba?

1- Fenerbahçe taraftarı Avrupa kıtasına ayak bastığından itibaren Galatasaray tezahüratlarıyla hareket etmek zorundadır.

2- Atkı ve forma başta olmak üzere misafir takım taraftarları takımlarının renginde herhangi bir tekstil ürünü giymeyeceklerdir.

...

Çapulcular

2010-03-10T15:25:00.000+02:00

Manchester United'ın Red Knights oluşumunu duymuşsunuzdur muhtemelen. Glazer ailesinin külübü yönetim tarzından rahatsız olan ve kulübü satın almak için yeterli parayı toplayıp Amerikalı aileyi de ikna ederek kulübü satın almak isteyen, kafa takımının ağırlıklı olarak kalantor Manchester United sevdalıları ve finans sektörünün, özellikle de futbol ekonomisinin önde gelenlerinden oluştuğu bir oluşum. Takımın seçilen başkanının değil, bizzat sahibinin aleyhinde eylemler yapıyorlar. Kombine fiyatlarının yakın geçmişe göre neredeyse iki katına çıkmasını protesto ediyorlar. Takımın geleceğinin karanlık oluşunu eleştiriyorlar. Velhasıl nedeni ne olursa olsun eleştiriyorlar, protesto ediyorlar, rahatsızlıklarını dile getiriyorlar. Kimse de Glazer ailesine faks çekip "Bırakın bu çapulcuları hünkarım, bunların baksan cebinde 15 pound bile yoktur. Bu işi sizden iyi bilecek halleri yok ya. Rooney'ler, Ferdinand'lar kolay mı izleniyor? Kombine fiyatları normal. Hem zaten maçları da sürekli ayakta tezahürat yaparak izliyorlar, vallahi anamızı bacımı maça götüremez olduk." demiyor. Statta "Love United, Hate Glazer" pankartları açılıyor, tezahüratları yapılıyor, kimse "Al bunu, al, al, al" diye bu eylemleri yapanları alıp sporda şiddet yasası uyarınca para ve maçlara girememe cezasına çarptırmıyor. Muasır medeniyetler, kulüpler seviyesini yakalamayı istiyorsak, bu işe insanların protesto hakkına saygı duyarak başlayabiliriz. Değil mi Reis?

Taraftar riya mı yapıyor?

2010-03-08T05:28:00.002+02:00

Sen o formayı ıslat, mücadele et, yeter ki iste

Biz hep olduk arkanda, oluruz yine, yenilsen bile...

Bir Olimpiyat Stadı dönüşü otobüste çıkmış bir tezahürattı sanırım bu. Hem sözlerinden dolayı, hem de toprağım, sanat güneşi Zeki Müren fanatikliğimden dolayı, ayrıca sevdiğim tezahüratlardan biridir. Bu tezahüratı yapan/seven ben ve benim gibi düşünenler, futbol takımını haftalardır üst düzey mücadelesine rağmen yerden yere vuruyor. Peki bu riya mıdır?

Hayır efendim değildir. Mücadele, zafere giden yolda muhakkak ki önemlidir. Tuncay Şanlı bir röportajında "İnsanın şanssız günleri olabilir. Pasların yerini bulmayabilir, şutların kaleyi tutmayabilir. Ben böyle bir günümde isem, hiç bir şey yapamazsam koşarım, mücadele ederim." demişti. Tuncay'ı kalbimizin mühim yerlerinden birine monte eden de bu duruşudur zaten. Salt mücadele, bir oyuncu için, kısa bir süre zarfında kabul edilebilir ancak Fenerbahçe takım olarak epey bir süredir maçlarda yalnızca mücadele ediyor. Savunma düzeni 2-3 hafta birlikte halı saha yapmış takımlardan çok da ileride değil. Fenerbahçe, özellikle domestik ligde birkaç maç üst üste hem kişisel hem de takım tertibinden kaynaklanan hatalardan puan kaybettiğinde formadaki ter taraftar için çok da bir şey ifade etmiyor. Kaldı ki taraftarın isyanı sahadaki futbolculardan ziyade daha çok icra makamına. Dünya kulübü olma yolunun, mevcut dünya kulüplerinin imitasyonu olmaktan geçmediğini fark edemeyen, ihtiyacı olmasına rağmen transfer yapmamasını "Barcelona da transfer yapmadı." sığlığıyla savunan yönetim zihniyetine geliyor eleştiriler.

Bayan voleybol takımının hakemlerin yardımıyla adeta 2 buçuk - 0'dan verdiği şampiyonluktan sonra mücadele takdir edilir, alkışlanır. Ya da Londra'da iyi oyuna rağmen Chelsea'ye karşı alınan mağlubiyetten sonra takım mücadelesinden ötürü alkışlanır. Bayan basketbol takımı, Avrupa devi Spartak Moskova'ya son topta kaybetmesinden sonra, taraftar mücadelesinden ötürü takımı dakikalarca ayakta alkışlar. Ama kimse düşme potasındaki takımlara ısrarla puan kaybettikten sonra formadaki ter için tebrik beklemesin. Bu en çok Fenerbahçe'ye hakarettir.

Var mı bizden büyüğü?

2010-03-05T00:48:00.002+02:00

Döndük sahaya doğru

Açtık ellerimizi

Yalvardık Kanarya'ya

Duysun diye bizleri

Avaz avaz sesimiz

Yükseliyor tribünden

Şampiyonluk hırsını

Yaşıyoruz yeniden

Var mı bizden büyüğü?

Varsa çıksın ortaya

Kralını sikeriz

Haydi bastır Kanarya

Kağıt Şapka

2010-03-01T02:18:00.001+02:00

88-89 sezonundaki o efsane şampiyonluk hayal meyal de olsa hatırladığım ilk şampiyonluk. 4 yaşındayım, muhtemelen öznesi Fenerbahçe olan ilk gecem. Hababam'daki nalet Cimbomlu kız güruhunun tek vücutta toplanmış hali, içimizdeki Cimbomlu valide hanıma sırıtarak babamla şampiyonluk turuna çıktık. Kafamda kağıt şapka, babamın omzunda, korna çalan arabalara el sallayarak ve mezun olan öğrencilerin kepini atması misali şampiyonluğun sevinciyle kağıt şapkamı havalara atarak geçirdim bütün gecemi. Kofti Fenerli babam nasıl bir motivasyonla tura çıkardı beni hiç bilmiyorum ama o geceyi ve kağıt şapkayı çok özlüyorum.

Şimdi mazlum mu oldu?

2010-02-23T02:11:00.003+02:00

İstikrarlı olarak kötü oynuyor, haklı bir şekilde taraftar tepki gösteriyor, oyundan çıkarken ağladığı için Guiza mazlum mu olacak şimdi? Gariban edebiyatının bu kadar prim yaptığı bir ülke daha var mıdır? Bir buçuk senedir anamızı ağlatan Guiza bir kez ağlamış çok mu?

Disiplin

2010-02-22T15:07:00.003+02:00

Sir Alex Ferguson and Wayne Rooney play a game at the Manchester United training ground. Ferguson says: "He's the best at coming up to me and asking: 'What's the team?' I say: 'You're not playing.' He says: 'Come on, give me your team.' I say: 'No, I won't, I'm still thinking about it.'

"Then he says: 'I'll give you my team.' And he gives me his team. He's brilliant at it. He's never far wrong. He thinks about it, you see. He knows the game."

Dün Guardian'da okuduğum Alex Ferguson röportajından bir bölümü koydum yukarıya. Rooney'le olan diyaloglarından bahsetmiş. Teknik direktör ve oyuncu kadro hakkında, formasyon hakkında konuşuyor. Ferguson bunu kendisine yapılmış bir hakaret olarak görmüyor, aksine oyuncusunun futbol zekasına, oyun bilgisine övgüler yağdırıyor.

Öte yandan Alex kendi internet sitesinden kupadaki Bursaspor maçındaki taktiğin az kalsın tura mal olacağını yazıyor, spor medyasında hemen bir teyakkuz hali baş gösteriyor. "Hoca kim?" naraları atılıyor. Fikir teatisinden bihaber, titre biat etmeyi, "padişahım çok yaşa" felsefesini kendilerine şiar edinmiş adamcıklar, belki Daum'un bile rahatsız olmadığı bu durumun takım içinde önemli bir kriz olduğunu söylüyorlar.

Konu futbolu 20 senedir adeta domine eden, Sir ünvanı almış, yaşayan en başarılı teknik direktör Ferguson olunca kimse ileri geri konuşamıyor tabi kolay kolay.

Bu kafadan kurtulmadıktan sonra, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü takım çalışmasının önemini vurgulayan deyimlerle dolsun taşsın, kaç yazar?

Yazıyı da yine Alex Ferguson'un aynı röportajdan bir sözüyle bitireyim. Gerçi bu sözü farklı bir konu için söylemiş ama, bu duruma da gayet güzel uyuyor.

"Arrogance is not a quality, it's a hindrance to success."

Sivas'ın günahı ne?

2010-02-16T03:30:00.003+02:00

Hemen iki alttaki yazıda yazmışım "Gariban dostu Fenerbahçe" diye. Sağolsun yine duruşlarını bozmadı çocuklar, hükmen düşen Ankaraspor ve hemen üzerindeki Denizli'den kalan tek küme düşme kontenjanı için mücadele veren Manisa'ya da 2 puanı hediye ettiler. Diyarbakır'a, Manisa'ya 2 puan ver, Sivas'a deplasmanda 5 gol at. Sivasspor sene sonunda küme düşerse Bursaspor'la Beşiktaş arasındaki husumet Sivas'la Fenerbahçe arasında da yaşanır mı acaba?

Manisa halkının Fenerbahçe nefreti de bambaşkaymış hakikaten. Birkaç sene önceki stad içi anons mikrofonundan yapılan tezahürattan sonra bu maçta da Manisa'nın galibiyet golünden sonra şeref tribününde Aziz Yıldırım'a sözlü saldırı olmuş. Önünüzden yiyin be kardeşim, takım küme düşüyor, canınızla uğraşmanız gerekirken ne bu saçma meşgale?

İTÜ'lüyüm ben çok katlı türev alan...

2010-02-08T19:04:00.003+02:00

Malum, neredeyse 20 seneyi bulan tedrisat hayatını noktaladık, bir süredir memleketteyiz. Fiziksel olarak sağolsunlar rahat bırakmasalar da, çok şükür kafalar epey rahat. Yarın, en azından bir süre için son kez, İstanbul semalarında bir pike yapmaya geliyorum. Niyetimiz Nisan celbinde vatani görevimizi icra etmek olduğundan, Askerlik Şubesi'ni üniversite mezunu olduğumuzu ikna etmeye yarayacak bir belge için dünyanın en yavaş işleyen devlet kurumu olan İTÜ Öğrenci İşleri'nde alacağız soluğu. Daha önce bu durumu tecrübe etmiş insanların kimisi tatlı bir heyecan, kimisi ise lüzumsuz sinir harbi olarak görüyor bu işi. Bu aralar bünyede bir tevekkül havası hakim, bozmayalım o vakit duruşumuzu, "hakkımızda hayırlısı" diyelim. Bu sinir harbinden galip ayrılmak lazım, diploma almaya gidip katil olma ihtimali de var zira. İşler ters giderse "İTÜ asırlardır çağdaş" ışıklı tabelasını yıkmayı planlıyorum. Olur da gazetelerde haberini görürseniz, ben yapmışımdır.

Vakit uydurabilirsek, eküriyle son bir kez Gölet'te içmek de kafamızdaki planlarımız arasında elbet. Son bir kez, hepberaber:

İTÜ'lüyüm ben çok katlı türev alan

sabah akşam ispatlar yapan

Calculus diye sağa sola saldıran

Gölet çocuğuyum ben ulan!

Gariban dostu Fenerbahçe

2010-02-08T17:27:00.004+02:00

Fenerbahçe'nin Kadıköy'de Galatasaray'ı yenmesi gibi bir adet oldu senelerdir küme düşecek takımlara puan kaybetmesi. Artık bu durumun sebebi motivasyon eksikliği midir, yoksa başka bir sorun mu var bilinmez ama senelerdir bu böyle. Diyarbakırspor maçının skorunu anlayabilmek için elimizdeki tek veri bu. Dün Fenerbahçe takımı herşeyi yapmak isterken hiçbir şey yapamayan oyuncularla doluydu. Attığımız gol maçın genelinin özeti. Üstün olduğumuz anlarda dahi karambolden öteye pozisyon üretemedik.

Her ne kadar ispatlanamayacak bir şey olsa da, özellikle Fenerbahçeli futbolcularda gözlemlediğim bir durum var. Özellikle hafta içi Uğur ve Sercan'ın sakatlanması ile birlikte zeminin çirkinliği daha da fazla dillendirildi. Bu durum futbolcularda bir tedirginlik yaratmış gibi duruyor. Zeminin durumu fiziksel olduğu kadar psikolojik olarak da futbolcular için sorun yaratıyor.

Verilmeyen penaltılar, Bilica'nın gördüğü kart, herkesin konuştuğu mevzular. Bir de burada bahsetmenin alemi yok. Benim anlayamadığım, attığımız golde kaleci Gökhan'ın Semih'i saçma bir şekilde itmesinin nasıl herkesin dikkatinden kaçtığı. Adam durup dururken önünde duran Semih'i itiyor yahu.

Ezeli Rekabet

2010-02-06T18:11:00.000+02:00

Çalsın davullar, sazlar

2010-01-29T12:40:00.002+02:00

Bu çocuk mezun!

Teşekkürler Digiturk

2010-01-26T14:09:00.004+02:00

Geçen haftasonu bir tek Fenerbahçe-Denizlispor maçını izlediğimden diğer maçlardaki durumu bilemiyorum ama onlarda da durumun aynı olduğundan eminim. Maça iki takım da "Teşekkürler Digiturk" pankartıyla çıktılar. Yayın ihalesinde ulaşılan rakamdan dolayı takımlar Digiturk'e teşekkür ettirilmiş belliki. Bunun yanısıra Lig TV'de de sürekli Digiturk'un muhteşemliği anlatılıyor. Buna diyecek çok bir şeyim yok, mental otuzbirlerine devam etsinler.

Yayıncı kuruluşun memurları da sürekli çıktıkları programlarda ligin kalitesi yanında verilen paranın fazlalığından bahsediyor. Takımlar artık bu paranın hakkını vermeli, iyi oynamalı diyor. Takımlara muhtıra veriyor alenen. Benim esas anlamadığım tüm bu kulüp temsilcileri de teşekkürden kafalarını kaldırıp "madem öyle almasaydınız kardeşim" demiyor.

Varlığını sürdürebilmek için bu yayın ihalesine muhtaç olan kurum ihaleyi aldıktan sonra burnundan kıl aldırmaz olmuş. Madem Türk Futbolunun bekası için durmaksızın mesai harcıyorlar, versinler her hafta 9 maçın tamamını Türkiye futbola doysun, değil mi ama?

Yakıştıramıyorum

2010-01-21T08:44:00.004+02:00

Semih'e yapılanları, Gökhan Ünal transferini, onca yatırıma rağmen vasıfsız kenar yönetimi yüzünden basketbol şubesindeki tarihi başarısızlığı, Fenerbahçe'ye yakıştıramıyorum.

Bunu bu camiaya yakıştıran yönetimi ise, hiç yakıştıramıyorum.

Hukukun üstünlüğü

2010-01-08T01:51:00.003+02:00

25 yıldır Türkiye'deki gariplikleri görmeye alışmış birisi olarak hukukun üstünlüğüne olan inancım zaten deniz seviyesindeydi ama bugünkü Tahkim Kurulu kararlarını görünce yine nutkum tutuldu. Durumu en güzel Papazın Çayırı'ndan fatih anlatmış, bir kısmını aşağıya kopyalıyorum.

"Ne demiş hukuk abidesi kararında Tahkim Kurulu: "5 puanlık ceza hukuki dayanaktan yoksundur". Kardeşim bu suçun cezası zaten senin bizzat yazdığın yönetmeliğe göre ligden düşürme, hukuki dayanaktan nasıl yoksun olur? Şöyle bir mantık işletmişler galiba. İdamı gerektiren bir suç var ama mahkeme bu adama 5 yıl hapis vermiş, adam yüzsüzlük yapıp Yargıtay'a gidiyor, Yargıtay da şöyle bir yorum yapıyor: "5 yıl ceza bu adama verilebilecek bir ceza değil yani hukuki dayanaktan yoksun" ve adamı serbest bırakıyor. Böyle bir mantık olabilir mi?"

Bu kokuşmuş düzenin yüssüz madrabazları yaka paça mevkilerinden kovulmadığı sürece daha çok buna benzer olaylar yaşayacağımızdan kimsenin şüphesi yoktur herhalde...

Roses Rivalry

2010-01-07T06:02:00.008+02:00

King Santillana’nın Everton ya da Real Madrid sevdası kadar derin olmasın, kendimi değilse de Britanya futbolunu bildim bileli sempatim vardır Leeds United’a. Bu sevginin ilk tohumlarını atan hayatımdaki en büyük kahramanlarımdan biri olan Eric Cantona oldu. Her ne kadar daha sonra “War of Roses” rekabetinin öte tarafına, “dark side” a geçtiyse de, onu ilk kez beyaz-sarı eşofmanıyla Lig ve Community Shield kupalarını kaldırırkenki haliyle hatırlarım. Leeds sevgisini içimde yukarılara taşıyan şey ise Championship Manager serisi oldu. Kewell’lı, Ferdinand’lı, Woodgate’li, Alan Smith’li kadroyla dünyada alınmadık kupa bırakmadım, hepsi evladım gibi oldular.

O güzel günlerden bugünlere epey değişen şey oldu muhakkak. UEFA Kupası yarı final maçında İstanbul’da yaşanan talihsiz olaylar, kulübün bir bakkalı dahi çekip çeviremeyecek adamlar sayesinde batacak seviyeye gelmesi, takımın geçtiğimiz sene League One’a -15 puanla başlaması…

Şimdi yazmak istediğim şey Leeds’in çöküşü de değil aslında, bu rekabetin nasıl başladığı.

Leeds United ve Manchester United arasındaki rekabet nasıl başladı?

Daha ortada bu iki kulüp yokken, iki kuzey eyaleti, Yorkshire ve Lancashire arasındaki rekabet başlamıştı bile. İki kuzeyli eyaletin kontlukları, House of Lancaster ve House of York 1400’lü yıllarda taht için müthiş bir savaş halinde idi. Özellikle şu anki Leeds şehrine çok yakın bir yerde yaşanan Towton Savaşı, kimi tarihçilere göre Ada’nın gördüğü en kanlı savaştır. Bu rekabetin köklerinin bu savaşa dayandığına dair en bariz örnek ise, o dönem kontlukları temsil eden gül figürlerinin renkleri ile bugün iki kulübün renklerinin aynı olmasıdır. Leeds United’ın beyazı ve sarısı, Manchester United’ın kırmızı ve beyazı geçmiş dönemdeki kontlukların gülleri ile aynı renktir.

Ardından 18. ve 19. yüzyıllarda, Endüstri Devrimi ile birlikte Lancashire şehrinde pamuk üretimi başlamıştı. Bu üretim Birleşik Krallık için o kadar önemliydi ki, kimi görüşlere göre “üzerinde güneş batmayan imparatorluk”un en önemli muhafızı, maliyeti düşük pamuk üretimiydi. Bu durum ada ekonomisinin genel gidişatı için iyi olsa da, kimilerinin de canını yakıyordu. Özellikle de Yorkshire’lı yün üreticisi ve dokumacılarının…

İlk olarak futbol Yorkshire’da bulunmasına rağmen ezeli rakipler arasından ilk kurulan Manchester United oldu. 1878’de Newton Heath Lancashire & Yorkshire Railway adıyla demiryolu işçileri tarafından kurulan kulüp daha sonra 1902’de Manchester United adını aldı. Öte yandan rugby Leeds’de daha fazla popüler olduğu için futbolun yerel halkın ilgisini çekmesi biraz daha geç oldu ve 1904 yılında Leeds City kuruldu. İki kulübün ilk maçı 1906’da Manchester United’ın Bank Street Stadı’nda 6000 kişinin önünde oynandı ve Leeds maçı 3-0 kazandı.

1960’lı yıllarda iki kulübün rekabeti en üst seviyede yaşanmaya başladı. 50’li yıllara damgasını vuran Busby Babes’le Leeds’in baş edebilmesi ancak kulübün efsane teknik direktörü Don Revie’nin gelmesi ile oldu. İki kulüpte de çok önemli oyuncular forma giyiyordu. Manchester’da George Best, Bobby Charlton, Leeds’de ise Billy Bremner ve Bobby Charlton’un kardeşi Jack Charlton vardı.

İki kulüp arasındaki en unutulmaz maç, daha doğrusu eşleşme, 64-65 sezonunda oynandı. FA Cup yarı finalinde ilk maç Hillsborough’da oynandı ve 0-0 bitti. Ama maçtan çok konuşulan şey, Jack Charlton ve Dennis Law’un birbirleriyle yumruklaşması olmuştu. Ada basını o günlerde de bugün olduğu gibi epey acımasızmış. Maçtan sonra yaşananlarla ilgili olarak Yorkshire Post gazetesi “Bir kemik için birbirine hırlayan ve itişip kakışan köpekler gibiydiler” diye manşet atmış. İkinci maç City Ground’da oynanmış, ve Leeds Bremner’in son dakikada attığı golle finale yükselmişti. Aynı sene ligi aynı puanla bitiren iki kulüpten Manchester averajla şampiyon olmuştu.

İki takım arasındaki husumet diğer derbilerden çok da farklı olmadı. Taraftarlar arasındaki kavgalar İngiltere’deki holiganizm ne seviyedeyse hep o noktada oldu, ne daha fazla, ne de daha az. İki kulüp arasındaki nefreti en bariz gösteren iki olay ise 1994 yılında Matt Busby’nin ölümünün ardından İngiltere’de her statta maç öncesinde yapılan bir dakikalık saygı duruşunda, Blackburn deplasmanındaki Leeds United taraftarlarının “There’s only one Don Revie” (Sadece bir tane Don Revie var) tezahüratı ve 2000 senesinde İstanbul’da öldürülen iki Leeds United taraftarına ithafen Manchester United taraftarlarının açtığı “MUFC İstanbul Reds” ve “Galatasaray Reds” pankartları oldu.

Bu büyük rekabetin taraflarından biri şu an League One’da, İngiltere’nin üçüncü liginde. Çöküşe geçen kulüpleri tanımlarken “Yeni Leeds United mı acaba?” soruları sorulur oldu. Başarısız kulüp yöneticiliğinin standartlarını belirleyen takım oldu. Yine de “local lad” Jermaine Beckford önderliğinde bu sene Championship’e çıkma ihtimali epey yüksek görünüyor. Taraftarlarına da 2010 hediyelerini 3 Ocak’ta verdiler. FA Cup üçüncü turunda deplasmanda Manchester United’ı 1-0 yenerek kupanın dışına itti Leeds United. O meşhur Mastercard reklamını uyarlarsak, deplasman bileti şu kadar pound, Leeds-Manchester tren bileti bu kadar pound, Old Trafford’da Jermaine Beckford tezahüratı yapmak paha biçilemez…

2009'da Fenerbahçe #2

2009-12-27T14:22:00.004+02:00

Ligin ilk yarısındaki Fenerbahçe'yi ve görebildiğim eksikleri yazmaya çalıştım, şimdi sıra ikinci yarı fikstüründe. Gerçi oyuncularla ilgili yazıyı yazdıktan sonra Önder'in gönderilmesi durumu ortaya çıktı, dolayısıyla savunmaya bir transfer yapılması muhtemel ama onu daha sonra yine ele alırız.

İkinci yarıda Fenerbahçe'nin önemli bir fikstür avantajı var, doğrudur. Ancak Fenerbahçe'yi zor deplasman maçlarının beklediğini de söylemeliyiz. 19. haftada yavaş yavaş toparlanmaya çalışan Sivasspor'la muhtemelen zorlu kış koşullarında oynayacağız. Ardından hiç yüzümüzün gülmediği lanet Olimpiyat Stadı'nda Belediye maçı var. Ve tabiki Samiyen deplasmanı.

Şampiyonluk yarışının iyiden iyiye şekillendiği, amiyane tabiriyle son viraj olarak adlandırılabilecek 27. hafta ve sonrasınde rakipler epey sıkıntılı. Neredeyse tüm rakipler muhtemelen ya düşmemek, ya da Avrupa Kupalarına katılım için canını dişine takacaklar.

27. haftada Samiyen deplasmanındayız, ardından içeride Kayserispor'la oynuyoruz. Kayserispor muhtemelen o tarihte şampiyonluk olmasa da Avrupa Kupalarına katılmak için mücadele ediyor olacak. Bu iki zor maçın ardından Ankaraspor hükmen galibiyeti gelecek. Ardından Kadıköy'de Beşiktaş, sonrasında da Kasımpaşa, Eskişehirspor ve Ankaragücü maçları var. Eğer ihtiyaç kalırsa da, Fenerbahçe şampiyonluk için son maçında içerde Trabzonspor ile oynayacak.

Aynı periyotta Galatasaray nispeten daha kolay maçlara çıkacak. Sıralamadaki rakiplerinden Bursaspor ve Fenerbahçe'yle evinde oynayacaklar ve bunun dışında Antalya ve Gençlerbirliği gibi ciddi bir hedefi olmayan orta sıra takımları ve düşmesi çok muhtemel olan ve Galatasaray sempatizanı Diyarbakırspor ile oynayacak.

Beşiktaş'ın ise aynı zaman diliminde ikisi deplasmanda olmak üzere Fenerbahçe, Trabzonspor ve Bursaspor maçları var. Son hafta Bursaspor daha önce 100. yılımızda yaptığı gibi Beşiktaş'a çelme takabilir.

Kayserispor ve Bursaspor'un da aynen Beşiktaş gibi son haftalara girildiğinde kağıt üzerinde zor görünen 3'er maçları var. Bu iki kulüp için fikstür kadar transfer dönemindeki hamleleri de çok önemli. Transferde adı geçen Volkan Şen, Sercan Yıldırım ve Ali Turan'ın ligin ikinci yarısında hangi takımda oynayacakları ya da tam tersi bu iki takımın kadrolarına kimi katacakları çok şeyi değiştirebilir.

İbrahim Kutluay

2009-12-27T13:24:00.004+02:00

" 91 yılıydı. 17 yaşındayım. Antrenör aradı: “Hemen Hüsnü Çakırgil’in evine gidip formalarını alıyorsun. Oğlu oldu yarın oynamayacak sen oynayacaksın” dedi. Çok heyecanlandım. Fenerbahçe A takımıyla maça çıkacağım kolay mı? Gece formalarla uyudum."

Hürriyet Pazar'daki röportajından.

2009'da Fenerbahçe

2009-12-25T16:41:00.006+02:00

Altay maçıyla Fenerbahçe futbol takımı 2009'u kapamış oldu. Rekor başlangıç, ardından yine rekor sayılabilecek bir düşüşe rağmen her kulvarda seneyi lider kapatmaya yetti. Ocak ayındaki transfer sezonunu da göz önünde bulundurarak, Fenerbahçe'yi ligin ikinci yarısında üç aşağı beş yukarı neler beklediğini inceleyelim.

Maçlardan ziyade kadrodaki değişimle başlayalım. Roberto Carlos takımdan ayrıldı. Şahsi görüşüm her iki taraf için de bu ayrılığın iyi olacağı yönünde. İlerleyen yaşı ve hayatına giren diğer öncelikler yüzünden bir süredir beklediğimiz katkıyı yapamıyordu Carlos. Hücumdaki veriminin beklenenin çok altında kalması bir yana, ileri çıktığında geri dönmekte yavaş kalması çoğu kez savunmada sol stoper oynayan oyuncuyu zor durumda bırakmaya başlamıştı. Carlos dışında mukavelesi sürse de Kazım'ın da en iyi ihtimalle bu sezon bir daha forma yüzü göremeyeceğini düşünüyorum. Özellikle şike konusunda net bilgiler gelip de durum netleşene kadar. Fenerbahçe'nin 8 maçlık serisinde önemli katkılar yapan Kazım'ın da yerini nasıl dolduracağını düşünmesi lazım Fenerbahçe'nin.

Carlos'un gidişiyle görünen o ki Santos beke çekilecek. Yazın Güney Afrika'da olmak isteyen Santos'un ikinci yarı sol bekte oynaması en azından hırslı olacağının garantisi olur. Kaleci ve geri dörtlü sakatlık ve ceza halleri dışında yeterli seviyeye çekilmiş olur böylece. Önder ve Bekir'in külübeden yaptığı katkıların yetersizliği savunma hattıyla ilgili tek düşündürücü nokta.

Daha önce de yazmıştım, tekrar etmiş olayım, Fenerbahçe'nin bence halen en çok ihtiyaç duyduğu oyuncu savunma özellikleri olan orta saha oyuncusudur. Emre'nin sağlık durumu ortadayken Emre-Cristian ikilisini aratmayacak bir oyuncu transferi o bölgeyi çok rahatlatacaktır. Selçuk ve Deniz'in yeterli katkıyı veremediği ortada.

Carlos'un gidişi ile ilk 11'de açılan yabancı kontenjanını Daum'un nasıl değerlendireceği merak konusu. Yeni transfer olmaması halinde Deivid'e ilk 11 yolunu açabilir bu transfer. Gökhan'la daha önce yakalamış olduğu uyum da göz önünde bulundurulunca kimsenin bu sene ondan beklemediği katkıyı ikinci yarıda alabiliriz gibi geliyor. Solda Özer'i deniyor Daum bu aralar, ancak bu hareketi çok mantıklı bulduğumu söyleyemem. Bence Özer'den sol açık olma ihtimali epey düşük, hele ki arkasında Santos varken imkansız. Daum'un en iyi başardığı iş oyuncuların yeteneklerini iyi süzüp kamuoyunun beklemediği bölgelerde yüksek verim alması olduğundan (Tuncay, Aurelio vs.) şimdilik "bir bildiği vardır herhalde" deyip geçmek lazım.

Fenerbahçe bu sezon hedeflerine ulaşmak istiyorsa, ne yapacak ne edecek Alex'i sağlıklı tutacak. Özellikle Türkiye Ligi'nde çok maçta kilidi açan oyuncu yine Alex olacak. Ara pasları, duran topları, golleri ile Fenerbahçe hücumunun en kıymetli oyuncusu yine Alex. Hücumda esas sıkıntı en uçta yaşanıyor. Bu sene Türkiye'ye, ligin oynanışına daha çok alışıp bir patlama yapmasını beklediğim Güiza geçen seneye kıyasla bir kıpırdanma içinde olsa da yine yeterli seviyede değil. Fenerbahçe'yi esas zor duruma sokan ise, geçtiğimiz senelerde forvet oyuncuları formsuzken kenardan gelip, ya da 4-5 maçlık performanslarla takıma önemli katkı sağlayan Semih'in de bu sezon formsuz oluşu. Kazım'ın da saha dışı olaylardan sezonu kapadığını düşündüğümden, bu bölgeye bir transfer yapılabilir.

Yazı beklediğimden uzun oldu, ikinci yarı fikstürü ile ilgili kısım da bir sonraki yazıya kalsın madem...

Kings Of Convenience - Know How

2009-12-13T11:09:00.002+02:00

You and me alone, sheer simplicity

Çamur atmak benim karakterimdir

2009-12-12T02:52:00.021+02:00

Geçen Salı günü İstanbul’a giderken yanımda oturan adam Ataşehir’de inerken gazetesini koltukta bırakınca aylar sonra Fotomaç’ı okuma fırsatım oldu. Daha önce birkaç kez “Ronaldinho, başkanım beni al dedi” türü manşetlerini görünce birkaç kez alıp okumuştum. Ha bir de tabi unutmadan 1 Lira’ya 8000000 Lira kazandıran iddaa ekleri için.

Neyse uzatmanın alemi yok, kapakta Hıncal Uluç’la yapılan röportajdan kesitleri görünce normal olarak gazetede ilk olarak o röportajı okudum. Bir de ne göreyim, i-na-na-ma-dım Haşmet! Hıncal Uluç yine dünyanın en cesur, en açık sözlü, en içi dolu röportajını vermiş.

Demiş ki zat-ı muhterem, Fenerbahçe futbolcu değirmeni. 90’ların ortaları ve 2000’lerin başındaki popüler söylem ile hayranlarına selam etmiş. 2003 Konfederasyon Kupası’nda dünyayı kendine hayran bırakan Deniz ve Selçuk’un durumun, bir savunma takımı Mallorca’da gol kralı olan Guiza’nın kaçırdığı gollerin sorumlusu olarak Fenerbahçe’yi göstermiş. Ardından bu tezini Guiza örneğindeki gibi destekleyerek Gökhan Emreciksin’in Kayseri’de canavar gibi oynadığını söylemiş. Değirmende öğütülen oyuncuların durumlarını inceleyelim o zaman, kim ne kadar oynamış, ne kadar sabredilmiş… Bu oyuncuların bulundukları noktanın müsebbibi kulüp mü yoksa kendileri mi? Tepecikspor tam bir futbolcu değirmeni. İki kere birinci ligde bir kere de ikinci ligde gol kralı olan Okan Yılmaz’ın durumu ortada. İ-na-na-ma-dım Haşmet! Böyle kulüp yönetilmez.

Hızını alamamış bir de hakemlere ve yayıncı kuruluşa giydirmiş. Hakemler bu sene en çok Fenerbahçe’nin lehine hatalar yapıyorlarmış. Yayıncı kuruluş da maçları öyle bir çözümlüyormuş ki bu hatalar gözükmüyormuş. Bunu söyleyen adam maçlara gitse, diyeceğim ki tribünde olanı biteni görüyor, bir bildiği var. Ama Hıncal Uluç öyle yüce ki maçları Lig Tv’nin onda sunduğu kadarıyla izleyebilmesine rağmen o görüntünün arkasındakini görebiliyor, necip Türk milletinin kandırılmasına gönlü el vermediği için de gerçekleri bir bir ortaya koyuyor.

“Eskişehirspor’dan kimseyi tanımıyorum ama canavar gibi çocuklar”. Futbol hakkında her hafta tefrika roman yazan adamın domestik lig bilgisi bu kadar. Bu arada dikkat ettim, teknik direktörler için kullandığı cesur-korkak sıfatlarını, sanırım artık futbolcular için de canavar-canavar değil olarak kullanmaya başlamış. Yarın bir gün Fenerbahçe bu canavarlardan birini transfer edebilir, değirmende işleme tabi tutup evcilleştirebilir. Hıncal Uluç da Eskişehir-Fenerbahçe maçında cihanı kendisine hayran bırakan bu canavarların evcilleştirilmesine i-na-na-maz.

Aziz Yıldırım’ın 3 sene şampiyonluk sözü vermesi de tabii ki nefret kusmadan geçilecek bir şey değil Hıncal için. Kime güveniyor da veriyor bu sözü camiaya bu adam yahu? Arkasında kimler var? Rockefeller ailesi mi, yoksa Rothschild ailesi mi? Kimdir Fenerbahçe başkanı ki taraftarlarına şampiyonluk sözü verecek? Adnan Polat gibi şampiyonluk adayı bir camianın başkanı mıdır ki şampiyonluk sözü versin, Hummer’ının plakasını 2045 yapsın? Harici destek olmadan Fenerbahçe ne zaman şampiyon olmuş ki? Nerede bunu yazacak medya Haşmet?

Hıncal Uluç sayesinde Türk futbolunun teknik, taktik ve masa başı yanlarını öğrendiniz, şimdi dağılabilirsiniz.

Komplo Teorisyenliğine Giriş

2009-11-24T13:37:00.007+02:00

Mehmet Cansun Hürriyet'e konuşmuş. Demiş ki; "Cemal Nalga olayı Fenerbahçe'nin Galatasaray'a bir komplosudur" Oyak Renault kulübünün yaptığı itiraz sırasında bir belge ortaya sunulmamış olmasının, belgelerin Fenerbahçe maçından sonra basına ve federasyona iletilmesinin sorumlusu olarak Fenerbahçe'yi göstermiş.

Oyak Renault yönetiminin istihbarat konusunda bu kadar yetenekli olmadığını, ancak Fenerbahçe'nin bu skandalı ortaya çıkarabileceğini söylemiş. Bu kadar kişiliksiz bir açıklama duymayalı epey zaman olmuştu. Mehmet Cansun açık açık yapılan yanlışın ortaya çıkmasından rahatsız. Galatasaray cezalı sporcu oynatıyor ancak suçlu bu skandalı ortaya çıkaranların oluyor. Vallahi bravo.

Hadi diyelim ki Cansun'un söyledikleri tamamen doğru, bunu ortaya Fenerbahçe çıkardı. Yahu bunun neresi ayıplanacak bir şey? Hırsızın hiç mi suçu yok?

Millet olarak severiz komplo teorileri kurmayı. Şu vidyoyu da görmeyenler görmüş olsun vesileyle, Mehmet Cansun tarzı müthiş bir kurgu.

Zenginlik

2009-11-23T16:54:00.004+02:00

Bir süredir Fenerbahçe'nin Deloitte Football Money League'deki yerinin gerçeği ne kadar yansıttığı hakkında yazmayı planlıyordum, adam gibi vakit ayıramamıştım. Derbi çıkış noktamız olsun, maç özelinden başlayarak Fenerbahçe'nin zenginliğini masaya yatıralım bilgimiz ve muhakememiz yettiğince.

Geçen sezon ara transferde Beşiktaş'ın transfer ettiği Ernst, gelmesinin üzerinden 1 sene bile geçmemiş iken Türkiye'de takımına en yararlı oyunculardan biri olarak gösteriliyor, doğrudur da. Hem oyun anlamında, hem de toplanan puanlar olarak Ernst öncesi ve sonrası Beşiktaş'a baktığımızda, oyuncunun kulübüne yararını yadsıyamayız.

Rakibi yarısahada ilk olarak karşılayan, kazandığı veya takım oyun kurarken savunma oyuncularından aldığı topları ileriye taşıyabilen, gerektiğinde asgari seviyede de olsa hücum aksiyonlarında takımına yardımcı olan oyuncular şu an futbolun en zor bulunan, dolayısıyla en kıymetli oyuncuları. Dolayısıyla Beşiktaş yerel lig için gayet yeterli olan bir oyuncuyu görece olarak makul bir fiyata transfer ederek olumlu bir iş yapmıştır. Avrupa maçlarındaki yeterliliği tartışılır, benim fikrim çok da yeterli olmadığı yönünde.

Öte yandan Fenerbahçe'ye bir göz atalım. Aynen Beşiktaş'ın şampiyon olduğu geçen sene gibi Fenerbahçe'nin de şampiyon olduğu senelere baktığımızda özellikle iki ismin adı öne çıkıyor; Aurelio ve Appiah. Taraftarlardan ve futbol medyasından aldıkları haklı övgüleri hatırlarsınız.

Gelelim işin finansal kısmına. Geçtiğimiz sene Deloitte firmasının yaptığı araştırma, Fenerbahçe 111,3 milyon Euro gelirle Avrupa'nın en çok kazanan 19. takımı olduğunu gösterdi. Naklen yayın gelirleri toplam gelirin %24'ünü oluşturuyor, yani Fenerbahçe sağlıklı bir gelir dağılımı yaratmış. Sıralamada Fenerbahçe'nin üzerinde bulunan İtalyan kulüplerinde naklen yayın gelirlerinin toplam gelirin neredeyse %70'ine tekabül ettiğini de belirteyim ki Fenerbahçe'nin bu alandaki başarısı daha rahat anlaşılsın.

Peki zenginlik kavramı sadece gelirle mi ölçülür? Misal, aylık 50000 TL geliri olan, ancak vasatın çok altında hayat süren bir insan zengin midir? Yoksa zenginlik sahip olduğu maddi gücü olumlu kullanmak mıdır? Türkiye'nin açık ara en zengin kulübü Aurelio'yu yalnızca para odaklı sebeplerden dolayı nasıl kaybedebilir? Haydi bir şekilde kaybetti diyelim, bunca maddi güç elinin altındayken nasıl olur da Aurelio'yu ikame edecek bir oyuncu getiremez? Kaybettiği oyuncunun yerine Maldonado ve Josico gibi iki vasatın altı oyuncuya eşek yüküyle para verip, yine kaybettiği oyuncunun arkasında yedek bekleyen Selçuk'u da yeni sözleşme imzalaması için aylarca iknaya çalışan kulüp zengin midir? Bu yapılanların, evinde portakal biten aylık geliri 50000 TL olan zengin adamın, pazara çıkıp rayicin çok üzerinde bir fiyata limon almasından ne farkı vardır?

Bu sene Fenerbahçe kısmen de olsa bu yanlışından dönmüş gözüküyor. Orta sahada Emre'nin yanına Cristian gibi gayet iyi bir transfer yapıldı. Kaybedilen derbide de ne yazıktır ki, orta sahanın önemini bir kez daha görmüş olduk. Yenilen ilk iki gol Emre'nin sakatlıktan dolayı oyunda olmadığı dönemde geldi. Yine de ara transferde bu bölgeye iyi bir oyuncu alınması gerektiğini düşünüyorum. Güiza çok kötü oynuyor, Andre Santos bir parıldamanın ardından vasatın üstüne çıkamıyor, sağda ne Topuz ne de oynadığı maçlarda Kazım çok yararlı olamıyor, hepsi kabulüm. Ama şöyle de bir gerçek var ki Alex varken Fenerbahçe hücum yönünde sıkıntı yaşamıyor. Bu yüzden bence hala Fenerbahçe'nin en acil transfer ihtiyacı Emre-Cristian ikilisini Selçuk ve Deniz'den daha iyi yedekleyebilecek, hatta yedeklemekten ziyade rotasyona girerek zaman zaman bu iki oyuncuyu dinlendirebilecek bir oyuncudur.

Cemal'ım Cemal'ım

2009-11-19T03:59:00.009+02:00

Basketbolda hazırlık maçında alınan cezaların yine hazırlık maçlarında oynamayarak geçiştirileceğini bu olayla öğrendim. Saçma gelmişti. Galatasaray da 5 tane yalandan hazırlık maçı ayarlayıp Cemal Nalga'nın cezasını tamamlatmış, bu fırsattan güzelce yararlanmış demiştim.

Meğer Galatasaray sandığımdan daha da şark kurnazıymış. Hazırlık maçlarında Cemal'e Tufan forması giydirip oynatmışlar. Hal böyleyken Cemal de cezasını lig maçları başladığında tamamlamamış oluyor ve Galatasaray da ligde cezalı oyuncu oynatmış oluyor.

İşin cezai kısmıyla çok ilgilenmiyorum. "Cemal bu duruma çok şaşırdı", "Sicili çok temiz, daha önce takım arkadaşının formasıyla oynamışlığı yok" gibi açıklamalarla verilmesi gereken ceza yine minimuma indirilecektir muhakkak. Benim esas anlamakta zorlandığım kısım Galatasaray bu saçmalığı niye yapar? FM'deki gibi oyuncunun "lacking match fitness" olmaması için mi? Yoksa hazırlık maçı da olsa "Galatasaray Türkiye'dir" mantığıyla Galatasaray'ın bir Alman takımına yenilmesini hazmedemedikleri için mi? Yoksa Türk basketbol kamuoyunun dikkat seviyesini ölçmek için mi?

Fenerbahçe ile uğraşmayın

2009-11-17T13:01:00.006+02:00

(fotoğraf maratonalmaty.blogspot.com'dan)

Karşısındaki camianın Fenerbahçe olduğunu bilecek evvela herkes. Son zamanlarda üzerinde ölü toprağı olduğuna aldanıp, yaptıklarınız yanınıza kalır sanmayın. Gün gelir atar üzerindeki ölü toprağını, kalbiniz kırılır. Haddinizi bilin, efendi olun. Fenerbahçe ile uğraşmayın.

Sebebi her ne ise artık, salona giriyorsanız sebebini bir kadının orada bulunmasına, onun tahrikine bağlamayın. Kadıncağızı hedef göstermeyin. Erkek olun. Dedehıyar olmayın, Bolat olmayın, Şirdan olmayın. Efendi olun. Özür dileyip dilememeniz kendi tasarrufunuz ancak efendi olmak zorundasınız.

Bir tatsızlığa imza attıysanız, arkasında durun. Günahsız insanlara bu işi yıkmaya çalışmayın. Kamera karşısında 1000 idiot gücünde olan Serhat Ulueren gibi "Sizin yüzünüzden Galatasaray ceza alacak" demeyin. Derdinizi açık etmeyin.

Bir işe kalkıştıysanız, kaçmayın. Parmak sallaya sallaya sahaya girip, ardından ayaklarınız götünüzü döve döve kaçmaya çalışmayın. Yukarıda da dediğim gibi Fenerbahçe'nin üzerindeki ölü toprağına aldanmayın. Yeri gelir pazar günü olduğu gibi bir Amerikalı çıkar, hak ettiğinizi de dişlerinizi de elinize verir, anlayamazsınız.

Haydi spor aşıkları

2009-11-16T02:27:00.004+02:00

Spor müsabakaları hakkında yorum yaparken sırtlarındaki formayı çıkarıp dünyanın en objektif yorumlarıyla dimağımızı açan, vizyonumuzu genişleten, bize sporun ne muhteşem bir şey olduğunu anlatan değerli skor değil spor bloggerlarının Abdi İpekçi'deki maçla ilgili görüşleri nedir acaba? Yoksa onlar da sahaya girip daha sonra ayakları götüne vura vura çıkan takımdaşları gibi geri vites mi yapacaklar? Kinsey işi gücü bırakıp herkesin ağzının üstüne vuramaz ama, beklentiyi büyük tutmayın.

3 hafta önce Kadıköy'deki maç başlamamalıydı bile onlara göre, hayır saçmalamayın, tabi ki maçın sonunda Galatasaray yenildiği için değil, kurallar öyle dediği için. Vallahi bak.

Bu arada kulüplerimizin de aklında bulunsun, maç sırasında sahaya taraftar girip oyunculara saldırırsa, maçın devamı için tribünlerin boşaltılmasına gerek yok. Olur bir yerde başınıza gelir, yanılmayın. Saha komiserinin Yusuf Erboy olduğu maçlarda her şey olur, sorgulamayın. Alen Markaryan'dan icazeti alıp gereğini yerine getirecektir kendisi her zaman.

Tanjeviç'in teknik hatalarını incelemekten, yazmaktan bıktım, gerçekten bıktım. Maçın bitimine 3 saniye kala topu kendi yarı sahasına doğru oyuna sokturan bir koçla ilgili ne diyebilirim ki? Bugün Tanjeviç kendisini aşmıştır, Fenerbahçe kariyerine altın harflerle işlenecek bir performans sergilemiştir. Bu adamın yönetiminde takımın pick&roll bile yapabilmesine şükretmek lazım.

Derbi

2009-11-14T00:20:00.008+02:00

Umudumuzun çok az olduğu Siena maçını son çeyreğin ortalarına kadar kovalayıp kaybetmemize sevinsem mi üzülsem mi bilemiyorum. Bir yandan Siena’nın gücü var malum, diğer yandan da birkaç senedir söylenen “2010 yılında Fenerbahçe” yalanı/rüyası. Sadece bu konu üzerinde bile bir blog açacak kadar doluyum ama geçelim, farklı şeyler de yazmak lazım.

Özellikle futbol yorumcuları derler ya hep, saha dışını değil içini konuşalım diye, biz de öyle yapalım o vakit, şu post-Siena ve pre-Galatasaray döneminde Fenerbahçe’ye bakalım.

Siena maçı, Fenerbahçe’nin klasik kötü 3. çeyrek performansı dışında, her şeyiyle sürprizdi. Özellikle hücumda iyi işler yaptık, ama detaylı olarak hücum aksiyonlarını incelersek neredeyse hiçbirinin kurgulanmış setler olmadığını görüyoruz. Oyuncuların bireysel yetenekleri ve vizyonları ile kazanılmış sayılar. Oğuz’un 5 asisti muhteşem bir istatistik. Kimi zaman arkadaş çevresinde makara malzemesi olmama sebep olan “Oğuz Türkiye’nin Sabonis’idir” tezimi destekleyen işler yaptı bu maç Oğuz.

Her ne kadar mağlubiyeti hakem kararlarına bağlamak çok mantıklı olmasa da, hakemlerin rezalet yönetimini görmezden gelmek ayıp olur. Recep Ankaralı’nın, Fatih Söylemezoğlu’nun dahi çalmaya utanacağı düdükleri çaldılar. Euroleague’de İtalyan ve Yunan kulüplerinin ağırlığı malum, ama bu kadarına da gerçekten pes. Maç koptuktan sonra Fenerbahçe lehine de çok abuk kararlar verdiler, o da kenar süsü oldu. Fenerbahçe’nin faul hakkı dolmasına rağmen bir faul pozisyonunda topu ısrarla kenardan oyuna sokturmak isteyen hakemi gördükten sonra zaten nutkum tutuldu, nefesim kesildi.

Fenerbahçe’nin görünen 3 tane sağlıklı skor üretme yöntemi var. İlki şüphesiz skorer guard’ın pozisyonunu yaratıp skor üretmesi, ki mevcut guard rotasyonunda –Solomon gitmemiş dahi olsaydı- bütün oyuncular bu tarz. Çok tasvip ettiğim bir hücum stratejisi değil ama işe yaradığı zaman karşı bir tez sunamıyorsunuz, ne söyleseniz nafile.

İkinci skor üretme yöntemi delici kısalarla içeri penetre edip, savunmanın o anki düzenine göre ya potaya gidilmesi, ya da boş pozisyondaki şutör ya da uzunlara pas verilmesi üzerine. Fenerbahçe’ye en uygun set bence bu, zira bu görevi üstlenecek oyuncuların tamamının (Kinsey, Greer, Emir, Ömer) penetre yeteneğinin yanı sıra şutu da var, dolayısıyla rakibin savunması daha da zorlaşıyor.

Üçüncü ve en çok iyileştirilmesi gereken yöntem ise uzunlar üzerinden oynamak. Fenerbahçe mevcut uzun rotasyonunda alçak postta eline top verilip teke tek oyunla sayı beklenebilecek bir oyuncu yok. Delici kısalar ile ilgili yukarıda söylediklerimin tam tersi uzunlarımız için geçerli. Şutları yok, bu da rakip adına onları savunmayı kolay kılıyor. Bu hücum yöntemiyle başarı için diğer oyuncuların kesinlikle içeriye cutlar yapması lazım, aynı Siena maçında olduğu gibi. Fenerbahçe’nin Tanjeviç dönemindeki en önemli sorunu bu oldu zaten: “statik basketbol”. Hücumda daha hareketli olabilseydik bu sezon oynadığımız her maçta 10+ sayı daha atabilirdik.

Esasında eksiklere rağmen Fenerbahçe’nin elinde epey kaliteli bir kadro var. Aydın Örs döneminde özellikle İbo ile özdeşleşen perdeden çıkıp şut atma oyununu oynayabilecek oyuncularımız var. Hatta hücumda sadece bu şekilde oynayabilecek bir Giricek var. Başka türlü skor üretemiyor bu adam. Her zaman da böyleydi.

Bu şekilde Galatasaray deplasmanına gidiyoruz. Tanjeviç döneminde Gs ve Bjk deplasmanlarında galibiyetimiz yok.

Rakip de sıkıntılı durumda, kazandıkları maçları zar zor kazandılar. İçeride Oyak Renault ve Erdemir’i geriden gelerek zar zor yendiler.

Kazanmamız gereken bir maç, kazanmamız gereken derken ihtiyaçtan bahsetmiyorum, kağıt üzerinde kazanmamız gereken bir maç. Kadroları birebir eşleştirip karşılaştırdığımızda çok net ortaya çıkıyor, Galatasaray Fenerbahçe ile boy ölçüşecek bir takım değil. Ama tabi Fenerbahçe basketbol takımı deyince kağıt üstüyle kağıt altı fark gösterebiliyor.
Fenerbahçe’nin başında Tanjeviç olduğu sürece rakip değil Galatasaray, sıradan bir lise takımı bile olsa akıllarda “acaba” lar oluyor, olacaktır da.

10 Kasım

2009-11-09T23:33:00.001+02:00

Ruhun şad olsun.

Umut fakirin ekmeği

2009-11-09T21:04:00.004+02:00

Tanjevic’in tek kişilik gösterisi kaldığı yerden devam ediyor. Efes Pilsen maçında maçın kopma anı olan 3. periyotta fark açılırken yine tek bir mola dahi almadı kurt(!) hoca. Rakibin 8-0'lık serisine ve hatta maçları düşünürsek 6-0'lık serisine öylece baktı. Ne yağmur gibi üçlük atan rakip oyuncuya bir önlem aldı, ne de aynı oyuncu 4 faulle oynarken üstünden oynayıp 5 faulle oyun dışı bırakmaya çalıştı. Geldiği günden beri maç içindeki çizgisini bozmuyor. Maçın ilk 2 periyodu “salon amiri” gibi takılıyor, ardından işler ters gitmeye başlayınca kâküllerini sallaya sallaya birilerine bağırıp çağırıyor. Resmen koca koca adamları azarlıyor her maç. Onun gözünde basketbol bu kadar basit. Azarla oluşturduğunu düşündüğü motivasyon ile 2010’da en az final-four hedefliyordu bu adam ve ona güvenenler. Yoksa savunma setiymiş, hücum setiymiş, oyuncunun elinin sıcak olup olmamasıymış umurunda değil.

100 küsür senelik bir kulübün tarihinde 2-3 sene kaybetmek çok önemli değil gibi görünebilir, ancak bu dönemde Fenerbahçe basketbol takımının tarihindeki en iyi kadroyu kurduğunu ve bu kadroyu federasyonla girilen çirkin ilişkiler yüzünden vasıfsız bir koça teslim ettiğini düşününce insan kahroluyor. Tanjevic tercihi salt Fenerbahçe Yönetim Kurulu’nun tercihi değildi. Böyle olsaydı, ezeli rakibine 5 maç üst üste kaybeden koç işine devam edemezdi. Diğer branşlarda, özellikle futbolda bunu görmek mümkün.

2-3 sene önce nasıl olsa o günlere daha çok var diye rahat rahat “Siz bizi 2010’da görün. Avrupa’da F4 kesin, şampiyonluk da büyük ihtimal” diye bombalayan Fenerbahçe idarecilerinin bugün görevlerinde olmayışı bazı şeylerin ters gittiğini gösteriyor zaten. Umarım bu mevkilerdeki boşluklar, adı geçen Doğan Hakyemez gibi yine bir Galatasaraylıyla doldurulmaz.

2010’da ne olur, yılbaşı gecesi basketbol takımına ilahi güçler tarafından bir şeyler mi yapılır bilemem ama 2010’a yaklaşık bir buçuk ay kala bu takım hafta içi evinde Siena ile oynayacak. Bizim kafa kafaya oynayıp 67-62 yendiğimiz Cibona’yı deplasmanda 80-45 yenen Siena’yla… Hakkımızda hayırlısı demekten başka bir şey gelmiyor elden. Umut fakirin ekmeği…

Perşembenin gelişi

2009-11-02T16:02:00.003+02:00

Dün gittiğim Nilüfer Belediye – Fenerbahçe voleybol maçıyla ilgili yazmak istiyordum bugün, ama daha elzem bir konu var gündemde, voleybol maçı bir sonraki yazıya kalsın şimdilik.

Banvit maçından önce Nedim Karakaş açıklama yaptı, “Solomon süresiz kadro dışı” dedi. İdmanlara geç gelmesi ve özel işleri için sık sık yurtdışına çıkması bu kararı aldırmış idari kadroya.

Solomon özelinden başlayarak basketbol şubesindeki sıkıntıları düşünelim öyleyse. Solomon malum herkesin tanıdığı bir oyuncu. Uç fikir sahibi olan insanlar dışındaki herkes, Solomon’un yeteneklerinin üst, disiplininin de alt seviyelerde olduğu konusunda hemfikir. Avrupa kariyerini göz önünde bulundurmak bu fikre varmak için yeterli. Geçtiğimiz sezon dışında, Avrupa kariyerinde kupa alamadığı bir sezon yok Solomon’un. Gayet önemli bir veri bu bence. Domestik liglerde ve Euroleague’de, oynadığı her takımda elini taşın altına koyan, başarıda önemli pay sahibi olan bir oyuncunun kariyerinde sadece bir kupasız sezonunun olması önemli bir başarı göstergesidir. Gelelim işin diğer boyutuna, disiplinsizlik kısmına. Yine Avrupa macerası boyunca neredeyse çalıştığı her koç ile sıkıntılar yaşamış, neredeyse her külüp ile yolları olaylı ayrılmış. Buna rağmen yeteneği sayesinde kendisine yeni takım bulmakta sıkıntı yaşamamış.

Fenerbahçe’ye ilk geldiği sezona geri dönersek, Solomon’un Aydın Hoca’yla da yaşadığı sorunları hatırlıyoruz. Rivayet üzerine konuşmak, fikir yürütmek sağlıklı değil ama, Solomon’un Aydın Hoca’nın üstüne yürüdüğü bile rivayet edildi o dönem. Peki sezon sonunda ne oldu? Final serisinde 4-0’la süpürülen bir Efes Pilsen ve Solomon’un kazandığı “Final Serisinin En Değerli Oyuncusu” (MVP) ödülü. Aydın Örs’ün gidişini eleştirmem(iz)in en önemli sebeplerinden biri de buydu. Amiyane bir tabir vardır antrenörler için kullanılan, “Bir takımda herkes Ümit Özat gibi, Aykut Kocaman gibi efendi olsa, o takımı herkes oynatır” diye. Hak veririm bu görüşe. Antrenörlük taktiksel yönetimin yanında insan yönetimini de barındırmalıdır ve benim basketbolu takip ettiğim dönem için Aydın Örs bu işin şahikasıdır. İş akdine son veriliş hikayesi zaten tam anlamıyla bir skandal, orası ayrı. Bunun yanında Aydın Örs eşi benzeri zor bulunacak bir antrenördür, neyse o da ayrı hikaye.

Bugün yaşanan sıkıntı, basit bir antrenör-oyuncu tartışması değildir. İstikrarlı bir şekilde plansız yapılaşmanın bir sonucudur. Temelsiz bir binanın çökmesidir. Çirkin “kankilik” müesseselerine alet olunarak basketbol şubesinde yapılan vasıfsız kadrolaşmanın sonu budur. Mahmut Uslu’nun yetersizliği geldiği ilk günden beri apaçık ortada. Nitekim yakın zamanda Aziz Yıldırım da bu sorunu görerek basketbol şubesine bizzat müdahale etme ihtiyacı hissetti. Bu icraat da ne kadar sağlıklı o da tartışılır ya, neyse. Bunun yanı sıra Tanjevic başa getirildi. Sorun da zaten tam olarak burada başlıyor. Kendi içinde çelişen icraatlar yapmasaydı Fenerbahçe Basketbol Şubesi, yapılan yanlışları tartışmak çok daha kolay olabilirdi. Tanjevic’i getiren şube, bu güne kadar Green ve Sloven oyuncular dışında Tanjevic’in istediği bir yabancı transferi yaptı mı acaba? Tamam Tanjevic bence de çok kötü bir antrenör, takıma müthiş statik ve şuta dayalı hücum yaptırıyor, ama olaya yönetim ayağından bakarsak da abesle iştigalin kralını görüyoruz. 3 senelik takım planlaması yapılıyor, başına bir hoca konuyor, ancak bu 3 senede bu hocanın istediği neredeyse hiçbir yabancı transferi yapılmıyor. Başarı için gereken sistemin çarklarının her biri diğeriyle uyumsuz.

Tanjevic takımında görmek istemediği Mirsad, Oğuz, Solomon gibi oyuncularla takım kurmak zorunda bırakılıyor. Önce yolların ayrıldığı Solomon’la geçtiğimiz sezon playoff’lar öncesi apar topar anlaşılıyor, Efes Pilsen’e gitmek isteyen Mirsad’a zorla yeni sözleşme imzalatılıyor. Hoca ve oyuncular arasındaki bağ kopmak üzere olan, hatta Solomon olayıyla artık sökülmeye başlayan, bir Fenerbahçe yaratılıyor.

Fenerbasket.com forumlarında bu konu üzerinden çok güzel bir beyin fırtınası yürütülmeye başlandı. Solomon’un gönderilmesi, iyi bir yabancı 4 numara takviyesiyle takım için avantaj bile olabilir diyen insanlar var. Teoride %100 katılıyorum. Ancak 3 senede istediği yabancı transferleri yaptıramayan bir Tanjevic ve kör topal idare edilen bir Fenerbahçe Basketbol Şubesi var gözümüzün önünde. İşte bu tablo, bu krizden daha güçlü çıkabilme ihtimaline olan inancımı zayıflatıyor.

Bugünlerin geleceğini görmek için kahin olmaya gerek yoktu. Perşembenin gelişi çarşambadan bellidir derler. Profesyonel yönetimde bir pozisyona eleman alımında çeşitli parametreler vardır. Sağlıklı işleyen bir sistemde “kankilik” parametresi sonlarda bile yer almazken, Fenerbahçe’de ilk sırada. Boşuna dememişler büyükler, “balık baştan kokar” diye.

Sensiz bir sene nasıl geçecek?

2009-10-26T21:45:00.004+02:00

Türkiye Basketbol Federasyonu sonunda Kerem Gönlüm ile ilgili kararını açıkladı. Açıklanan kararda sporcunun doping yaptığının kesinleşmesi ve cezasının karara bağlanması bilgisinin yanı sıra, niyeyse Kerem’in efendiliğinden, büyüklerine saygısından, Kurtuluş Savaşı’ndaki askeri başarılarından, İstanbul’un fethinde Ulubatlı Hasan’ın yanında bayrağımızı dikmesinden ve kanserle mücadelede Türk hekimliği adına yaptığı müthiş çalışmalardan bahsedilmiş. Arada da her kadı kızında olabilecek cinsten vaka-i adiye doping olayı belirtilmiş.

Türkiye Basketbol Federasyonu Disiplin Kurulu’nun 26.10.2009 – 07 no’lu kararından alıntılarla devam edelim;

“Elimizdeki Laboratuar ve Sağlık Kurulu tıbbi raporlarında; Sporculara yönelik habersiz olarak yapılan doping kontrolü sırasında, eşanda numune alınan Efes Pilsenli her iki sporcuda da adli olarak yasaklı olan ve yine Doping Mevzuatı’nda da yasaklı maddeler içerisinde belirlenmiş maddeler sınıfında yer alan “cathine” maddesinin belli miktarlarda aynı anda bulunduğu, bu maddenin vücut tarafından üretilen bir madde olmadığı, dışarıdan alındığı kesin olan eksojen bir madde olduğu, ilaç olarak kullanılan bazı maddelerin vücutta metabolizma sırasında cathine oluşumuna yol açmadığı, bu maddenin tedavi amaçlı bir madde-ilaç olmadığı, sporcuların idrarlarında bulunan cathine maddesinin sporcular tarafından tek başına alındığı ve başka bir ilaç kullanımının cathine’nin tespitine yol açmadığı açıkça belirlenmiştir.”

Belki de kararın en açıklayıcı, başı kıçı bir olan tek bölümü burası. Yasaklı bir madde olan cathine’in vücutta direkt ya da endirekt olarak üretilemeyen bir madde olduğu belirtilmiş. İnsan böyle bir girizgah okuyunca umutlanıyor ister istemez ama ben şimdiden söyleyeyim, umutlanmayın.

“Buna göre; FIBA’nın dopingle mücadele kurallarının 10. Maddesi uyarınca; bir turnuva sırasında veya kapsamında gerçekleşen bir dopingle mücadele kuralı ihlali halinde, I) sporcunun o Turnuvada elde ettiği tüm madalyalar ve ödüller geri alınır ve II) madde 10.4 ve madde 10.5’te öngörülen cezanın kaldırılması veya indirilmesine veya madde 10.6’da öngörülen cezanın artırılmasına ilişkin koşulların yerine getirilmiş olması halleri dışında, ilk ihlalde iki yıl hak mahrumiyeti cezası verilir.

Kerem Gönlüm ile ilgili olayda, sporcunun ilk doping kuralı ihlali olduğu göz önüne alındıktan sonra FIBA dopingle mücadele kurallarının 10.4. ve 10.5. maddelerindeki cezaların kaldırılması veya indirilmesine ilişkin şartların oluşup oluşmadığı araştırılmıştır. FIBA 10.4’e göre hak mahrumiyeti süresinin kısaltılması veya cezanın kaldırılması için belirli koşulların varlığı aranmaktadır. Bu koşullardan herhangi birinin yerine getirilmemesi durumunda madde 10.4.’e dayanarak cezanın indirimi veya kaldırılması söz konusu olmayacaktır. Madde 10.4.’te belirtilen koşullar:

I.     Doping kuralı ihlaline sebep olan maddenin WADA tarafından yayımlanan Belirlenmiş Maddeler listesinde yer alması,

II.    Sporcunun, Belirlenmiş Maddenin vücuduna nasıl girdiğini ortaya koyması,

III.   Sporcunun, Belirlenmiş Maddenin performansını artırma veya performansı artırıcı bir maddenin kullanımını gizleme amacını taşımadığını ortaya koymasıdır.

Kerem Gönlüm’ün durumu madde 10.4. çerçevesinde incelendiğinde; “cathine” maddesinin WADA’nın Belirlenmiş Maddeler listesinde yer aldığı görülse de sporcunun, bu maddenin vücuduna nasıl girdiğine ve bu maddenin sportif performansını artırma veya performans artırıcı bir maddenin kullanımını gizleme amacını taşımadığıyla ilgili olarak Disiplin Kurulu’na sunduğu bilgi ve belgeler incelendiğinde, hernekadar sporcu bu maddenin vücuduna ne şekilde girdiğini ortaya koyamıyorsa da, bu maddenin niteliği, aynı anda diğer bir takım arkadaşında bu az rastlanan (eşik altı miktarda) maddenin bulunmasını, 2. sporcunun da benzer şekilde, bilgi ve iradesi dışında hayretle bu durumu karşılaması noktasının dikkate alınması, bu çok özel ve kendisine has ve Talimatlarda yer almayan durumun, geçmişi son derece temiz olan Sporcu Kerem Gönlüm açısından değerlendirilerek, bu özel sebeple ceza miktarında takdiren indirime gidilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. “

Böyle bir yazı yayınlayabilmek gerçekten kösele gibi yüz ister. Hele hele yazının son paragrafındaki “Kerem Gönlüm ceza indirimine gitmek için gerekli koşulları sağlayamadı ama, iyi çocuk be hacı, indirelim cezasını” mantığını anlayan beri gelsin. Disiplin kurulu açık açık, “oyuncu bu olayı hayretle karşıladığı için” cezasını yarıya indiriyor. Ne ala memleket.

İhsan Bayülken cephesinde değişen bir şey yok. Hala daha, milli bir sporcunun doping yapmış olmasına değil, 6 ay yerine 1 yıl hak mahrumiyeti cezası almasına “yazık” diyor. “Gönül ister ki 6 aya insin” diyor. Ben de sana “yazık” diyorum, terbiyesiz müessese maşası. Tüküreyim sizin basketbol sevginizin içine.

10

2009-10-26T13:10:00.004+02:00

10 sene oldu, dile kolay. Hatırlıyorum 3 sene önceki maçta “o gün doğan çocuk bugün okula başladı” minvalinde bir tezahüratla terk etmiştik stadı. O çocuk artık iyice büyüdü, ergenliğe girecek, yarın öbür gün manitası olacak, evlenecek, çocuk yapacak, ama ayıptır söylemesi Fener yine koyacak.

Avrupa Şampiyonu İspanya’nın hocası Aragones’i oynattığı çirkin futboldan, kaşıdığı edep yerine kadar her yönüyle tartışan, yerin dibine sokan Galatasaraylılar da birkaç haftadır Rijkaard’a yapılan eleştirilere tahammül edemiyor, anlaşılır gibi değil. Rijkaard kıymetli bir futbol adamıdır, Galatasaray yönetimi, klasik sığ Türk kulüp yöneticiliği kervanına katılıp yakın zamanda olası bir başarısızlıkta kendisine yol vermezse, Galatasaray’a orta ve uzun vadede önemli şeyler de katabilir, hepsi kabulüm. Ama Rijkaard’a İsa Mesih gözüyle bakıp, yanlışını/eksiğini görmezden gelmek, eleştirenlere de “tabi tabi her şeyi siz biliyorsunuz” tadında ironilerle yaklaşmak komik oluyor.

Sizin için total futbol, bizim için total makara… Arda’nın maç öncesi takındığı “racon değil kafa kesiyoruz” tavırları, Keita’nın mahalle maçındaki mızıkçı çocuk gibi topu kolunun altına sıkıştırıp hakeme gitmesi bize komik geliyor. Maç sırasında izlerken sinirleniyorum, yalan yok, ama sonra tekrar izleyince “öğrenilmiş çaresizlik” kavramını destekleyen bu hareketlere hakikaten gülüyorum.

Tütünüme Dokunma!

2009-10-19T22:58:00.000+03:00

http://icmihrak.blogspot.com'dan alıntıdır.

Vallahi rezalet, billahi rezalet

2009-10-19T15:43:00.001+03:00

Galatasaray'ın anlayamadığı şey şu; Fener eskileriyle işler yürüse Beşiktaş kraldı şu an. Fenerbahçe bu boru değil, kalp kırar!

Galatasaray'ın maç boyunca aldığı sayı 26. Toplasan anca bir set ediyor.

Sahi Galatasaray taraftarına maçta bağırmak yasak mıydı? Kameralar ne zaman onlara yönelse oturuyorlardı. Total Voleybol(!)'u sahada göremeyince şevkleri mi kırıldı acaba?

Hapçı, ilaççı, laylay Eczacı sıra sende...

Cips kola kilit

2009-10-17T13:36:00.008+03:00

Bu zat-ı muhteremin idrar örneğinde doping çıkıyor, hala cezasının bir karara bağlanamamasını geçtim, geliyor bir de Cumhurbaşkanlığı Kupası töreninde arkadaşlarıyla galibiyet sevincini paylaşıyor. Kupayı kaldırıp taraftarına(!) gidiyor. Gören de sakatlığından dolayı bu maçta oynayamadı zannedecek.

Kendinize gelin efendiler, bu adam dopingli! Haksız kazancın kralını icra etmiş bir adamdan bahsediyoruz. Hem de öyle Ermal olayındaki gibi “kelin merhemi olmuş kafasına sürmüş” türünden bir “kaza” ile de değil. Gerçi içtiği çaydan doping almış olma ihtimalini öne sürenler bile var ama onları da kaale alacaksak işimiz uzun.

Kalkıp bir de bu olayı Kambala olayıyla bir tutanlar var. İki olay arasında tek bir benzerlik dahi yokken nasıl bu kurguyu yapabiliyorlar anlamak güç. İki olayın da gelişimini tek tek ele alalım;

Kambala kişisel problemler yaşadığı dönemde kendi iradesiyle ”kokain” kullanmıştır, yani yasaklı madde listesinde bulunmasına rağmen performans arttırıcı bir etkisi olmayan bir madde. Kerem ise, kendi ifadesine dayanarak söylüyorum, kulübünün verdiği ilaçları kullanmış ve doping testinde vücudunda yorulmayı engelleyen “cathine” maddesi bulunmuştur. Aynı gün teste giren diğer Efes Pilsenli Kasun’da da vücutta üretilemeyen bu maddeye rastlanması, Kerem’in de ifadesinde belirttiği gibi maddenin sporcuların vücuduna kulübün bilgisi dahilinde girdiğinin ispatı.

Olaylar ortaya çıktığında iki kulübün takındığı tavırları da inceleyecek olursak yine arada müthiş bir fark görüyoruz. Fenerbahçe Kulübü Kambala’nın kokain kullandığının ortaya çıkmasının ardından oyuncuyla ilişiğini keserken, Efes Pilsen kulübü ise Kerem’in nasıl muhteşem bir kişi olduğunu, Milli Takım için nasıl yeri doldurulamaz bir oyuncu olduğunu dile getireduruyor. Spor hayatında daha önce doping kullanmadığını öne sürüyorlar sürekli, sanki Kerem’in başka bir lüksü varmış gibi. Zaten yönetmelikler gereği ikinci kez doping yaptığı belirlenen oyuncu ömür boyu spordan men ediliyor. Öte yandan namı cihanı saran Efes Pilsen taraftarı da doping kullanan oyuncusunun bu hareketini adeta taçlandırırcasına “Gönlümüzdesin Kerem” pankartı açıyor, uh-ah dev adam Kerem Gönlüm’ün maskesini takıyorlar, yetmiyor bir de üzerine utanmadan Kambala maskeleri takıyorlar.

Bir de olayı önemsiz kılmak için Kerem Gönlüm’ün final serisindeki vasat istatistiklerini öne sürenler var ki, onlara tek söyleyebileceğim şey: “Ne içtiyseniz bize de”.

Basın ise sanki bu olay her gün başımıza gelen adi bir olaymışçasına kesinlikle bu olayın üstünde durmuyor. Avrupa Basketbol Şampiyonası’nın olması da gündemi değiştirmek için muhteşem bir fırsat oldu onlar için.

Bizim buralarda küçükken oynadığımız bir oyun vardı. Oyun da denemez ya, bir tür iddia diyelim. Eğer iki kişi konuşurken aynı anda aynı şeyi söylerse ve hemen ardından biri diğerine “Cips kola kilit” derse cezalı duruma düşen kişi konuşamazdı. Aksi takdirde karşı tarafa cips ve kola alma zorunluluğu vardı. Ta ki iddia sahibi kişi cezalı kişinin adını telaffuz edene kadar.

Türk basını da adeta bu oyunu oynuyor haftalardır. Biz de isimlerini söyleyelim, kilitlerini açalım ki belki bu konuda bir şeyler yazıp çizmek akıllarına gelir.

Kaan Kural, Doğan Hakyemez, Bilgin Gökberk, Yalçın Granit…

İsimlerinizi söyledim, kilidi açtım. Haydi, artık konuşabilirsiniz.

Şuradaki vidyoyu da yeni gördüm, manidarmış hakikaten.

İstikrar

2009-10-12T20:29:00.009+03:00

Aziz Yıldırım başkanlığa geldiği günden beri Fenerbahçe’de en moda terimlerden birisi istikrar oldu. Ağırlıklı olarak teknik ekip ve yönetim kurulu istikrarıydı kastedilen. İşin yönetim ayağında istenen istikrar başarısının yakalandığı gözümüzün önünde. Ancak maalesef teknik ekip konusunda aynı şeyleri söylemek çok güç. Otto Bariç’i Ali Şen yönetiminin getirdiğini göz önünde bulundurarak onu bu listede saymasak dahi, Aziz Yıldırım’ın başkanlık döneminde Fenerbahçe’yi tam 9 farklı teknik direktör çalıştırmış. Yani spor spikerlerinin deyişiyle “düşünce güzel, ancak sonuç alınamadı”.

Aziz Yıldırım’ın ilk yıllarına nazaran nispeten hocalara daha fazla sabır gösterdiğini söylemek mümkün, ancak Fenerbahçe’de hala aşılamayan bir “şampiyon olamayan hocayı gönderme” geleneği var. Muhalefetin ve taraftarların önemli kısmının bu yönde görünen bir baskısını göremediğimize göre bu geleneği yaratan da istikrar kavramını hayatımıza sokan Aziz Yıldırım’ın ta kendisi.

Aziz Yıldırım başkanlığı süresince kariyerleri göz önünde bulundurulduğunda istikrar adına sabır gösterilebilecek, veya gösterilmesi gereken demek daha doğru olur, 4 teknik adamla çalıştı. Yaşları ve kariyerlerinin başında olmaları göz önünde bulundurularak Löw, Rıdvan Dilmen ve Zico bu isimlerin üçü. Bu isimlere artı olarak bir de Christoph Daum.

Löw ve Rıdvan Dilmen’in görev aldığı süreler Aziz Yıldırım’ın daha fevri, sabırsız olduğu günlere tekabül ettiğinden sabır gösterilmemesini anlayabilmek mümkün. Ancak Zico ve Daum Yıldırım’ın istikrar anlamında adeta “altın çağı”nda kulüpte çalışan isimler. İkisi de yukarıda bahsettiğim “şampiyon olamayan hocayı gönderme” geleneğinin kurbanları olarak genel anlamda gayet başarılı geçirilen sezonların ardından kovulan hocalar.

Bugün Ntvspor’da ezeli rekabetler belgeselini izlerken gözüme çarpınca tekrar aklıma geldi bu istikrar mevzusu. Belgeselde ezeli rekabetleri inceliyorlar ve geçmişten günümüze kulüpler adına önemli sayılan oyuncularla ve teknik direktörlerle, gazetecilerle röportajlar yapıyorlar. İsmini şu an anımsayamadığım bir Celtic menajerinin altında iki farklı çalışma aralığı gösterilince Fenerbahçe ve Daum’u anımsadım.

Daum’u beğenip beğenmemek görecelidir ve dolayısıyla kişiden kişiye değişiklik gösterebilir. Aziz Yıldırım’ın icraatları bu konuda net bir fikri olmadığının ispatı. Denizli faciasının ardından işine son verdiği Daum’da teknik direktörlük yeteneği anlamında nasıl bir ivmelenme gördü ve yeniden Fenerbahçe’ye getirdi? Ya da şöyle sormak daha doğru olabilir; rekor puanla ikinci olduğumuz o sezon Daum’da gördüğü eksiklikler neydi de işine son verdi?

Başkanlık seçimlerinden önce Ntv’de katıldığı programda bu konuya Daum’un Fenerbahçe’den gitmeyi kafasına koyduğunu, bu gayri ahlaki davranıştan ötürü kendisiyle yolların ayrıldığını söyleyerek açıklık getirdi. Bu açıklamanın üzerine yukarıda sorduğum soruların yanına bir yenisi daha ekleniyor o zaman; Bir başkan böyle gayri ahlaki davranışlarda bulunmuş bir teknik direktörle tekrar çalışmayı neden düşünür? Yoksa Daum bu sezon öncesi yapılan anlaşmada Kuran’a el basıp “Bir daha böyle bir şey yaparsam iki gözüm önüme aksın” diye yemin mi etmiştir? Lige 8 maçta 8 galibiyetle başlayan bir takımın taraftarı olarak hocamızın Ocak ayında olası bir Bundesliga takımından gelen teklife evet deme ihtimalini göz önünde bulundurmalı mıyız?

Aslında bu yazıda Aziz Yıldırım’ın çelişen fikir ve zikirleri değil değinmek istediklerim.

Denizli’deki maçtan sonra Daum gönderilmemiş olsaydı, Daum’dan çok farklı tarzı olan iki teknik direktörün tarzlarını oturtmaya çalıştığı kısa görev dönemleri geçirmek yerine, bu sene Daum’la 6. senemize giriyor olsaydık, hem takımın oynadığı/oynamaya çalıştığı oyun şablonunun tam anlamıyla oturması açısından, hem özellikle geçen sene yapılan vasıfsız yabancı transferler yerine Daum’un artık herkesin takdirini kazanmış Brezilyalı futbolcu portföyündeki futbolculardan getirebilme şansı açısından, hem de halen gelişimini sürdürmekte olan genç oyuncuların da çalıştıkları hoca, dolayısıyla sistem anlamında sahip olacağı istikrar açısından daha iyi olmaz mıydı?